Αφιερωμένο στη Μνήμη των 327 θυμάτων
του Ολοκαυτώματος Πύργων Εορδαίας
του Ολοκαυτώματος Πύργων Εορδαίας
Λεβεντογέννα Μάννα Γη
των προγόνων μου σε προσκυνώ
των προγόνων μου σε προσκυνώ
Σεβάσμια υποκλίνομαι εμπρός
σου
σου
Κρατώντας ψηλά τη δάδα
της Ειρήνης
της Ειρήνης
Τους αιώνιους ακούραστους
αγώνες του λαού μου τιμώ.
αγώνες του λαού μου τιμώ.
Για Λευτεριά.
Δεν προδίδω , δεν παραδίνομαι
Στη δίνη του πολέμου,
στη ψεύτικη ιστορία
στη ψεύτικη ιστορία
των εχθρών μου
Τους Ήρωες ζωντανούς κρατώ
Τη χώρα μου λεύτερη λαχταρώ,
απ’ τα δεσμά
απ’ τα δεσμά
Μα, πάλι οι εχθροί παραμονεύουν
Όχι άλλο αίμα, φτάνει
τόσο αίμα, αδελφών
τόσο αίμα, αδελφών
Αμάραντα στεφάνια αρμενίζουν
στον ήλιο
στον ήλιο
Ελπίζω σ’έναν κόσμο καλύτερο,
δικαιότερο,
δικαιότερο,
Δίχως πολέμους
Μα, να αναφαίνεται το
σκιάχτρο του πολέμου
σκιάχτρο του πολέμου
Που κάθε τόσο αιμοχαρείς
συνάνθρωποι μου προσκυνούν
συνάνθρωποι μου προσκυνούν
Τρέφοντας τη κολασμένη
αχορτασιά τους
αχορτασιά τους
Με την ανελέητη απληστία
τους
τους
Λαχταρώντας να ντύσουν
την απρέπεια της γύμνιας τους
την απρέπεια της γύμνιας τους
Με κορμιά νεκρών.
Ξεδιψώντας την ατέρμονη
δίψα τους για θάνατο.
δίψα τους για θάνατο.
Γι’αυτό ξαγρυπνώ.
Παναγιώτα Παρασκευά
Μεσόβουνο Πτολεμαΐδας