09 Ιανουαρίου 2014 09:02:25
Η Σιμόν ντε Μποβουάρ γεννήθηκε στις 9 Ιανουαρίου, 1908, στο Παρίσι.
Ούσα η μεγαλύτερη κόρη αριστοκρατικής οικογένειας μεγάλωσε σε «αποστειρωμένο» και αυστηρό περιβάλλον.
Στην εφηβεία της «επαναστάτησε» και εναντιώθηκε στο αποπνικτικό
περιβάλλον της μπουρζουαζίας. Ακολούθησε τον δρόμο της φιλοσοφίας και
αφιέρωσε την υπόλοιπη ζωή της στην διερεύνηση της ανθρώπινης ύπαρξης.
Το 1929 αποφοίτησε από την φιλοσοφική σχολή της Σορβόννης. Την ίδια
χρονιά συναντήθηκε με τον διάσημο Γάλλο φιλόσοφο Jean-Paul Sartre, με
τον οποίο ανέπτυξε μια στενή προσωπική σχέση που επηρέασε την υπόλοιπη
ζωή της.
Δεν παντρεύτηκαν ποτέ, κυρίως λόγω της αντίθεσης της Μποβουάρ στα θεσμικά «κατασκευάσματα», όπως χαρακτήριζε τον γάμο.
«Ο γάμος είναι περιορισμός, αστικοποίηση, αλλά και θεσμοθετημένη παρέμβαση του κράτους στην ιδιωτική ζωή των πολιτών».
Το ζευγάρι ήταν ανοιχτό στους πειραματισμούς και ανέπτυξε σχέσεις και με
τρίτα πρόσωπα. Όπως στις αρχές του 1940 γνώρισαν, την φοιτήτρια Olga
Kosakievicz. Η εμπειρία αυτή ενέπνευσε την φιλόσοφο να γράψει το βιβλίο
«η καλεσμένη» το 1943. Όπου αναλύει την πολυπλοκότητα των σχέσεων και
την προσωπική συνείδηση της σχέσης με τον/την «άλλο/η».
Κατά τη διάρκεια της Κατοχής, η Μποβουάρ ήρθε σε επαφή με τον Καμύ, τον
Ζενέ, τον Πικάσο και άλλα «αντιστασιακά στοιχεία» του Παρισιού, ενώ πήρε
μέρος στην οργάνωση «Σοσιαλισμός και Ελευθερία», την οποία ίδρυσε ο
Σαρτρ στα πλαίσια της αντίστασης.
Μετά το τέλος του πολέμου, η Μποβουάρ συνεργάστηκε με τον Σαρτρ στην
έκδοση του πολιτικού περιοδικού «Les Temps Modernes», στις σελίδες του
οποίου αντανακλάται η ανατρεπτική της σκέψη πάνω στην πολιτική, τη
φιλοσοφία και το γυναικείο ζήτημα.
Η Σιμόν ντε Μποβουάρ έγινε ευρέως γνωστή από το έργο της «Το δεύτερο φύλο», που εκδόθηκε το 1949.
Στο ογκώδες αυτό έργο αναλύει τους λόγους για τους οποίους ο κοινωνικός
ρόλος της γυναίκας θεωρείται κατώτερος. Για πρώτη φορά, η ταυτότητα της
γυναίκας παρουσιάζεται ως κάτι μη φυσικό και μη δεδομένο, ως ένα
κοινωνικό κατασκεύασμα που συντηρεί συγκεκριμένες σεξουαλικές σχέσεις
εξουσίας.
«Γυναίκα δε γεννιέσαι, γίνεσαι». Το Βατικανό «θορυβήθηκε» από την
καυστική και απενοχοποιημένη ματιά της Σιμόν, χαρακτηρίζοντας το βιβλίο
πορνογράφημα και το κατέταξε στη λίστα με τα απαγορευμένα βιβλία.
Η Σιμόν αναδεικνύεται σε αρχιέρεια του φεμινισμού κατά την ταραγμένη
δεκαετία του ’60, ένα κίνημα που έχει ξεφύγει από τη διεκδίκηση ψήφου
και ίσων δικαιωμάτων και θέλει να αλλάξει ριζικά τον τρόπο με τον οποίο
αντιμετωπίζονται οι γυναίκες.
Το έργο της Μποβουάρ είναι πολυδιάστατο, αφού περιλαμβάνει από πολιτικές
θέσεις και φιλοσοφικά δοκίμια μέχρι μυθιστορήματα, βιογραφίες και
θεατρικά έργα.
Η αλληλοεπιρροή με το Σάρτρ είναι εμφανής σε πολλές περιπτώσεις, τόσο
στα κείμενα της Μποβουάρ, όσο και σε αυτά του Σάρτρ, ακόμα και στο
μεγαλούργημα του «Το Είναι και το Μηδέν».
Η Σιμόν ντε Μποβουάρ πεθαίνει στις 14 Απριλίου 1986 από πνευμονία και
θάβεται στο νεκροταφείο Μονπαρνάς του Παρισιού, δίπλα στον αγαπημένο της
Σαρτρ.