Γράφει ο Ανδρέας Χριστόπουλος, δημοσιογράφος
Ρώσοι και Ουκρανοί πολλαπλασιάζουν τις πολεμικές τους επιχειρήσεις με στόχο όταν ξεκινήσουν τις διαπραγματεύσεις να έχουν στο τραπέζι όσα περισσότερα εδάφη μπορούν για να διαπραγματευτούν. Έτσι, η Ουκρανία χρησιμοποιεί πυραύλους μεγάλου βεληνεκούς ενώ η Ρωσία ξεκίνησε με πειραματικά όπλα που “ευκαιρίας δοθείσης τα δοκιμάζει κιόλας”.
Βέβαια ότι πιο ηλίθιο στον 21ο αιώνα είναι ένας πόλεμος. Η παγκοσμιοποίηση έχει καταργήσει τα σύνορα, όλοι μπορούν να πάνε παντού. Ακόμα και τα κράτη μπορούν να επενδύουν παντού (όρα Κίνα). Ο Πούτιν όμως δεν έχει ίχνος ηθικής. Λες και πολεμά αυτός; Αυτός παίζει play Station. Άλλοι χάνουν τα παιδιά τους και τις ζωές τους.
Δείτε τι κάνει τώρα ο Ρώσος πρόεδρος. Επειδή του λείπουν άνδρες – κάθε μέρα χάνει 1.000 – πραγματοποιεί τεράστια εκστρατεία επιστράτευσης στη Ρωσία, «χρυσώνοντας» τους νεοσύλλεκτους: ένα ποσό μόλις καταταγούν, μισθό τετραπλάσιο από τον μέσο μηνιαίο μισθό στη χώρα και αποζημίωση προς την οικογένειά τους αν σκοτωθούν (έχει υπολογιστεί ότι η αποζημίωση που λαμβάνει η οικογένεια ενός σκοτωμένου στρατιώτη 30-35 ετών είναι μεγαλύτερη απ’ όσα χρήματα θα κέρδιζε αν εργαζόταν μέχρι τη σύνταξη).
Οι Ουκρανοί θα συνθηκολογήσουν και ότι χάσουν. Το θέμα για αυτούς είναι: Κι αν μας επιτεθούν πάλι οι Ρώσοι λίγα χρόνια μετά; Μην ξεχνάμε ότι η Ρωσία ήταν εγγυήτρια δύναμη για την Ουκρανία ώστε να παραδώσει όλα τα πυρηνικά της. Από εγγυήτρια έγινε εισβολέας.