Κάθε φορά που πρόκειται να γίνει
εκλογή προέδρου της δημοκρατίας, η πολιτική μας ζωή αναστατώνεται. Η
εκλογή χρησιμοποιήθηκε συχνά ως μοχλός για την ανατροπή μιας
κυβερνήσεως. Και τότε – όπως πρόσφατα- γίνεται χαλασμός. Προς τί; Για
έναν περιττό θεσμό που έχει διακοσμητικό χαρακτήρα. Ο εκάστοτε πρόεδρος
είναι σαν ένα ρωμαϊκό άγαλμα με κοστούμι. Και γραβάτα! Δεν έχει ρόλο
παρεμβατικό. Ούτε καν διαιτητικό. Ακούει και μιλάει όσο του επιβάλλει το
κυβερνητικό πλαίσιο να μιλάει. Δεν
πρέπει να περνάει τη γραμμή. Ουσιαστικά ο θεματοφύλακας του Συντάγματος
είναι ένας αιχμάλωτος πολυτελείας. Το κόστος της συντηρήσεως ενός
τέτοιου περιττού θεσμού είναι τόσο μεγάλο που θα αρκούσε – ή έστω θα
βοηθούσε σημαντικά- τη λειτουργία ενός νοσοκομείου. Προτείνω την
κατάργηση του θεσμού αυτού. Σε μέρες λιτότητας δε χρειάζονται περιττά
πολιτικά όργανα. Χρέη προέδρου της δημοκρατίας θα μπορούσε ίσως να κάνει
ο/η πρόεδρος της Βουλής. Έτσι θα ανέβαινε και το κύρος του
Κοινοβουλίου. όσο για το προεδρικό μέγαρο θα μπορούσε να χρησιμοποιηθεί
ως πολιτικό μουσείο και ως χώρος επίσημων δεξιώσεων. Ακόμη και να
ενοικιασθεί σε κάποια πρεσβεία.
Ο Πρόεδρος της Δημοκρατίας- Προτείνει την κατάργηση του Θεσμού!
Γράφει ο Σαράντης Καργάκος, ιστορικός, συγγραφέας