Με τον Γκάλη, τον Γιαννάκη, τον Φιλίππου και τα άλλα παιδιά, προχωράμε και νικάμε! Ήταν ίσως το σλόγκαν της δεκαετίας του 80΄. Ο μπασκετικός ΆΡΗΣ εκείνη την εποχή δεν πιανόταν. Μάλιστα στα πέτρινα χρόνια του Ελληνικού μπάσκετ κατάφερνε να τα βάζει και με τα Ευρωπαϊκά μεγαθήρια της εποχής. Νίκες εντός και εκτός έδρας και κάθε Πέμπτη που έπαιζε ο Άρης όλοι οι δρόμοι της Χώρας ήταν άδειοι. Λίγοι ίσως γνωρίζουν ότι ένας Εδεσσαίος, ο Βασίλης Λιπιρίδης ήταν βασικό στέλεχος της ομάδας. Παίκτης ραλίστας που εξέχουσες αμυντικές δυνατότητες που πάντα έβγαζε τα μαρκαρίσματα έχοντας απέναντι του μπασκεμπολίστες κατά πολύ ανώτερους τους. Ο Βασίλης λοιπόν εκείνα τα χρόνια έκανε την Έδεσσα υπερήφανη γιατί είχε ως γέννημα θρέμμα της έναν μπασκεμπολίστα που άφησε εποχή.
Ο Εδεσσαίος που ήταν μέλος της καλύτερης ομάδας μπάσκετ όλων των εποχών!
Μικρό καλάθι... το καλάθι του νοικοκυριού την πρώτη εβδομάδα στην Πέλ