Εδώ και χρόνια, το ελληνικό ποδόσφαιρο χαρακτηρίζεται από μια εικόνα μιζέριας και βαθιάς παρακμής. Η απουσία σχεδιασμού και οράματος, η αδιαφανής λειτουργία των φορέων, το φτωχό θέαμα, οι πελατειακές σχέσεις, η ανεπάρκεια των αρχών, η καχυποψία των φιλάθλων, η διαιτησία υπό ομηρία και η αμφισβητούμενη αξιοπιστία της αθλητικής δικαιοσύνης συνθέτουν ένα εκρηκτικό πλαίσιο παθογενειών.