Γράφει ο Χρήστος Δημητριάδης
Μια πραγματική “φωτιά” έχει ανάψει στην Αλμωπία, με τις τεράστιες αυξήσεις στα τιμολόγια της Δημοτικής Επιχείρησης Ύδρευσης Αποχέτευσης Αλμωπίας (ΔΕΥΑ Αλμωπίας) να έχουν προκαλέσει θύελλα διαμαρτυριών στους κατοίκους. Την ίδια στιγμή, και σαν να μην έφτανε αυτό, στην πόλη της Αριδαίας οι διακοπές νερού αποτελούν σχεδόν καθημερινό φαινόμενο, δημιουργώντας ένα εκρηκτικό μείγμα αγανάκτησης και απογοήτευσης.
Άνευ Προηγουμένου Αυξήσεις και Οργή των Πολιτών
Οι πολίτες της Αλμωπίας βρίσκονται αντιμέτωποι με λογαριασμούς νερού που έχουν εκτοξευθεί, με τις αυξήσεις να ξεπερνούν σε πολλές περιπτώσεις το 200%, ακόμα και το 300%. Οργισμένοι δηλώνουν ότι πρόκειται για “ληστρική” πολιτική που πλήττει βάναυσα τον οικογενειακό προϋπολογισμό, ιδιαίτερα σε μια εποχή που η οικονομική δυσπραγία είναι διάχυτη. Τα ερωτήματα που τίθενται είναι πολλά: Πώς δικαιολογούνται τέτοιες υπέρογκες αυξήσεις; Πού θα κατευθυνθούν τα επιπλέον έσοδα; Υπάρχει σχέδιο βελτίωσης των υποδομών ή πρόκειται απλά για μια προσπάθεια κάλυψης οικονομικών “μαύρων τρυπών” της ΔΕΥΑ;
Οι διαμαρτυρίες έχουν πάρει τη μορφή συγκεντρώσεων, υπομνημάτων και έντονων αντιδράσεων στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης. Οι κάτοικοι ζητούν άμεση αναθεώρηση των τιμολογίων και διαφάνεια στα οικονομικά της επιχείρησης. Η αίσθηση αδικίας είναι διάχυτη, καθώς θεωρούν ότι καλούνται να πληρώσουν υπέρογκα ποσά για μια υπηρεσία που, όπως θα δούμε, πάσχει σοβαρά.
Η Αριδαία… διψάει: Καθημερινές Διακοπές και Απογοήτευση
Ενώ η συζήτηση για τις αυξήσεις φουντώνει, στην καρδιά της Αλμωπίας, την πόλη της Αριδαίας, το πρόβλημα του νερού παίρνει μια άλλη, εξίσου δραματική διάσταση: τις καθημερινές, πολύωρες διακοπές στην υδροδότηση. Από τις πρωινές ώρες μέχρι αργά το βράδυ, πολλές γειτονιές της πόλης μένουν χωρίς νερό, αναγκάζοντας νοικοκυριά και επιχειρήσεις να λειτουργούν υπό αντίξοες συνθήκες.
Οι πολίτες αναφέρουν ότι οι διακοπές αυτές δεν είναι πλέον περιστασιακές, αλλά έχουν γίνει ο κανόνας, δημιουργώντας ένα κλίμα ανασφάλειας και ταλαιπωρίας. Πώς μπορεί μια πόλη να λειτουργήσει ομαλά όταν η βασική παροχή νερού είναι αβέβαιη; Πώς μπορούν επιχειρήσεις εστίασης, καταλύματα, ακόμα και ιδιωτικά ιατρεία, να παρέχουν τις υπηρεσίες τους χωρίς συνεχή πρόσβαση σε νερό;
Οι δικαιολογίες περί βλαβών ή ανεπαρκούς πίεσης δεν πείθουν πλέον. Οι κάτοικοι ζητούν ουσιαστικές λύσεις και επενδύσεις στις υποδομές, καθώς είναι σαφές ότι το υφιστάμενο δίκτυο ύδρευσης αδυνατεί να καλύψει τις ανάγκες. Η εικόνα μιας πόλης που “διψάει” καθημερινά, ενώ οι λογαριασμοί του νερού εκτοξεύονται, είναι τουλάχιστον οξύμωρη και προσβάλλει την κοινή λογική.
Ζητώντας Δικαιοσύνη και Αξιοπρεπή Υπηρεσίες