Πριν λίγες μέρες
έφυγε από τη ζωή ο κορυφαίος ακαδημαΪκός, Εμμανουήλ Κριαράς. Ήταν φιλόλογος,
καθηγητής και αργότερα ομότιμος καθηγητής της Φιλοσοφικής Σχολής του
Αριστοτελείου Πανεπιστημίου Θεσσαλονίκης. Αφήνει πίσω του έναν θησαυρό, ένα
τεράστιο επιστημονικό έργο ανεκτίμητης αξίας, όπως και τη σοφία του, που
μεταλαμπάδευσε σε χιλιάδες μαθητές του.
έφυγε από τη ζωή ο κορυφαίος ακαδημαΪκός, Εμμανουήλ Κριαράς. Ήταν φιλόλογος,
καθηγητής και αργότερα ομότιμος καθηγητής της Φιλοσοφικής Σχολής του
Αριστοτελείου Πανεπιστημίου Θεσσαλονίκης. Αφήνει πίσω του έναν θησαυρό, ένα
τεράστιο επιστημονικό έργο ανεκτίμητης αξίας, όπως και τη σοφία του, που
μεταλαμπάδευσε σε χιλιάδες μαθητές του.
Θα ήθελα να επισημάνω παρακάτω κάποιες
απόψεις του για τον νεοέλληνα: «Φροντίζει
για τον διορισμό του “ανάξιου” συνήθως παιδιού του σε βάρος του άξιου παιδιού
του διπλανού, ο οποίος δεν έχει τις ίδιες γνωριμίες. Όταν κοιτάς μόνο το παιδί
σου και όχι και πέρα από αυτό βοηθάς να εξευτελισθεί ο νεοελληνικός κόσμος.
απόψεις του για τον νεοέλληνα: «Φροντίζει
για τον διορισμό του “ανάξιου” συνήθως παιδιού του σε βάρος του άξιου παιδιού
του διπλανού, ο οποίος δεν έχει τις ίδιες γνωριμίες. Όταν κοιτάς μόνο το παιδί
σου και όχι και πέρα από αυτό βοηθάς να εξευτελισθεί ο νεοελληνικός κόσμος.
Φροντίζει να
δουλεύει όσο το δυνατό λιγότερο, να πάει αργότερα και να φεύγει νωρίτερα από τη
δουλειά του, να βάζει στην τσέπη του ό,τι και όσο μπορεί ο καθένας -όχι μόνο οι
πολιτικοί- απ’ αυτά που δεν του ανήκουν, να μισεί και να υπονομεύει τον «άλλο».»
δουλεύει όσο το δυνατό λιγότερο, να πάει αργότερα και να φεύγει νωρίτερα από τη
δουλειά του, να βάζει στην τσέπη του ό,τι και όσο μπορεί ο καθένας -όχι μόνο οι
πολιτικοί- απ’ αυτά που δεν του ανήκουν, να μισεί και να υπονομεύει τον «άλλο».»
Δυστυχώς,
έτσι έχουν τα πράγματα στη χώρα μας. Ο ανάξιος προσπαθεί να «εξοντώσει» τον
άξιο, αν οι γνωριμίες του τού το επιτρέπουν. Πόσο άδικο και εξευτελιστικό για
μια τέτοια λαμπρή χώρα! Αν ο καθένας δουλεύει όσο λιγότερο μπορεί, αποφεύγει να
είναι στην ώρα του στο χώρο εργασίας του, αλλά βάζει στην τσέπη του περισσότερα
από όσα αξίζει να βάλει, προσπαθώντας να βγει ο πιο κερδισμένος, με πονηριά,
ενεργώντας ύπουλα, ώστε να βλάψει τον «άλλο», τότε τα παιδιά αυτής της χώρας θα
νοιαστούν ποτέ να εφαρμόσουν τη σημασία της λέξεων ηθικότητα, αξιοκρατία,
σεβασμός,αξιοπρέπεια, αγάπη; Η απάντηση είναι προφανής και δημιουργεί μεγάλη
λύπη.
έτσι έχουν τα πράγματα στη χώρα μας. Ο ανάξιος προσπαθεί να «εξοντώσει» τον
άξιο, αν οι γνωριμίες του τού το επιτρέπουν. Πόσο άδικο και εξευτελιστικό για
μια τέτοια λαμπρή χώρα! Αν ο καθένας δουλεύει όσο λιγότερο μπορεί, αποφεύγει να
είναι στην ώρα του στο χώρο εργασίας του, αλλά βάζει στην τσέπη του περισσότερα
από όσα αξίζει να βάλει, προσπαθώντας να βγει ο πιο κερδισμένος, με πονηριά,
ενεργώντας ύπουλα, ώστε να βλάψει τον «άλλο», τότε τα παιδιά αυτής της χώρας θα
νοιαστούν ποτέ να εφαρμόσουν τη σημασία της λέξεων ηθικότητα, αξιοκρατία,
σεβασμός,αξιοπρέπεια, αγάπη; Η απάντηση είναι προφανής και δημιουργεί μεγάλη
λύπη.
Ας
ανατρέχουμε συχνά στο λόγο αυτού του θαυμάσιου επιστήμονα, γιατί εκεί θα βρούμε
πολλές διαχρονικές ιδέες, που θα μας προβληματίσουν και θα δούμε καθαρότερα τι
ακριβώς κάνουμε και τι θα έπρεπε να κάνουμε.
ανατρέχουμε συχνά στο λόγο αυτού του θαυμάσιου επιστήμονα, γιατί εκεί θα βρούμε
πολλές διαχρονικές ιδέες, που θα μας προβληματίσουν και θα δούμε καθαρότερα τι
ακριβώς κάνουμε και τι θα έπρεπε να κάνουμε.
Λένα
Ανθάκη
Ανθάκη
Φιλόλογος