Ο ξεσηκωμός του 1821

Γράφει ο Χαράλαμπος Σαββίδης

«Άνοιξη ήταν κι τα σκοτεινά τετρακόσια χρόνια»

Όλα αυτά τα χρόνια της σκλαβιάς, κάτω από τον Τουρκικό ζυγό,
δεν άφησαν σε καμιά ελληνική ψυχή την ελπίδα πως θα έρθει η ώρα και η στιγμή
που ολόκληρος ο Ελληνικός λαός θα αφυπνιστεί και θ α υποβληθεί στον υπέρ πάντων
αγώνα για την Ελευθερία του. Θα τινάξει την σκλαβιά και θα απαλλαγεί από τον
Τουρκικό ζυγό. Θα ζητήσει την ελευθέρια του. Όμως τι κράτησε την πίστη των
σκλαβωμένων Ελλήνων και πως διατηρήθηκε αυτή η πίστη;

Ήταν τυχαίο γεγονός; Ήταν σύμπτωση; Ήταν αγανάκτηση και δίψα
για την ελευθερία; Ναι γιατί όχι μόνο αυτά τα στοιχεία; Σίγουρα η φύση των
Ελλήνων και η καρδία για την πίστη στον Θεό και την Ελεύθερη πατρίδα. Την πίστη
στον Θεό την καλλιέργησε η Εκκλησία για τους Ορθόδοξους εκπροσώπους όλων των
βαθμίδων. Η πίστη στον Χριστό που ήταν πάντα κοντά στον Ελληνισμό ενώ την
ελεύθερη πατρίδα, το Ελληνικό Ορθόδοξο Κράτος το ένιωθε κάθε Ελληνική ψυχή με
τους αγωνιστές της, τους λόγιους, τους έχοντες εξουσία σε όλη την Ευρώπη και φυσικά
ο λαός. Όλοι αυτοί αγωνίστηκαν με την πένα και το σπαθί, με την πατριωτική
έξαρση και τη γενναιότητα της ψυχής. Το ξύπνημα αυτό ήδη φάνηκε από τις
τελευταίες δεκαετίες του 18^ου Αιώνα, οι δε φωνές εξεφράζουν την
πίστη στον αγώνα του Γένους αλλά και για την επιτυχία της Επανάστασης. Κάποιοι
πίστευαν στους Ορθόδοξους Ρώσους και ότι αυτοί θα μας ελευθερώσουν. Αυτοί ήταν
λίγοι ενώ οι πολλοί, ο λαός μας, με όλες τις δυνάμεις του εξωτερικά και
εσωτερικά, ήταν έτοιμοι να δώσουν τα πάντα για τον αγώνα κατά της
Τουρκοκρατίας.

Στα Βουνά οι αρματολοί, οι κλέφτες, στις Θάλασσες οι ναύτες,
στις πόλεις και στα χωριά οι προύχοντες, ο κλήρος, οι πλούσιοι, οι έμποροι και
οι διανοούμενοι. Ποιοι ήταν εκείνοι που συντόνιζαν τις δυνάμεις προετοιμασίας
για την έκρηξη της Επανάστασης; Η ΦΙΛΙΚΗ ΕΤΑΙΡΙΑ, ο ΡΗΓΑΣ ΒΕΛΕΣΤΙΝΗΣ ο οποίος
έκανε ένα δύσκολο αγώνα που στην συνέχεια παρέδωσε στην ΦΙΛΙΚΗ ΕΤΑΙΡΙΑ η οποία
αποτελούνταν από τους ΑΘΑΝΑΣΙΟ ΤΣΑΚΑΛΩΦ, ΕΜΑΝΟΥΗΛ ΞΑΝΘΟ και ΝΙΚΟΛΟ ΣΚΟΥΦΑ που
το Σεπτέμβρη του 1814 στην ΟΔΥΣΟ ορκίστηκαν στο όνομα της ΑΓΙΑΣ ΚΑΙ ΟΜΟΟΥΣΙΟΥ
ΚΑΙ ΑΔΙΑΙΡΕΤΟΥ ΤΡΙΑΔΟΣ να βοηθήσουν στον αγώνα των Ελλήνων ιδρύοντας την ΦΙΛΙΚΗ
ΕΤΑΙΡΙΑ. Η βοήθεια τους ήταν πολυεπιπέδη και ουσιαστικά ρίζωσαν στην συνείδηση
των υπόδουλων Ελλήνων την ιδέα της ΕΛΛΗΝΙΚΗΣ ΕΠΑΝΑΣΤΑΣΗΣ. Ήταν λίγοι στην αρχή
αλλά συνεχώς μεγάλωνε ο αριθμός. Οι ιδρυτές απευθύνθηκαν στον ΑΛΕΞΑΝΔΡΟ
ΥΨΥΛΑΝΤΗ Στρατηγό του Τσαρικού στρατού και εκείνος δέχθηκε χωρίς δισταγμό τις
ιδέες των ιδρυτών της Φιλικής εταιρίας. Από τα μέσα Μαρτίου του 1821 ήταν
γνωστό και στους Τούρκους ότι τώρα έφτασε η ώρα που οι Έλληνες έχουν ξεσηκωθεί
και το εννοούν.

Στις 23 Μαρτίου ο Μητροπολίτης Παλαιών Πατρών Γερμανός
όρκισε τους Επαναστάτες στην πλατεία του Αγίου Γεωργίου της Πάτρας σε μια σημαία
που έφερε μαζί του ο Ανδρέας Λοντας.

Την ίδια μέρα ο Θεόδωρος Κολοκοτρώνης και ο Πεντρόμπεης
Μαυρομιχάλης απελευθέρωσαν την Καλαμάτα. Ύστερα από λίγες ημέρες ξέσπασε η
Επανάσταση στην Στερεά Ελλάδα. Η επανάσταση απλώθηκε στην Κρήτη, στα νησιά του
Αιγαίου, στη Θεσσαλία, στην Ήπειρο και στη Μακεδονία. Πανικόβλητοι οι Τούρκοι
αποκλεισμένοι στα κάστρα τους περίμεναν βοήθεια από το Κράτος τους. Πράγματι
χιλιάδες Τούρκων Στρατιωτών για να καταστείλουν την Επανάσταση. Τίποτα δεν
κατάφεραν οι ορδές των Τούρκων γιατί όλος ο Ελληνικός λαός με την βοήθεια του
Θεού μέσα και έξω από τον Ελλαδικό χώρο έδωσαν τον υπέρ πάντων αγώνα για του
Θεού την Ελευθερία. Πέραν όμως των λοιπών παραγόντων είναι χρήσιμο να ειπωθεί ο
σημαντικός ρόλος της Εκκλησίας με τις πολλές προσφορές αλλά και με τα πολλά
θύματα στον αγώνα. Η επανάσταση επέτυχε και σχηματίστηκε Κυβέρνηση. Βέβαια σε
ένα σημείωμα όπως το παρόν η αναφορά εδώ δεν μπορεί να περιγράψει ολόκληρο τον
αγώνα των Ελλήνων και όλα τα κατορθώματα του μεγάλου ξεσηκωμού για την ελευθερία
του. Δυστυχώς όμως μετά την νίκη και την απελευθέρωση αντί η πολιτική και
ιδιαίτερα οι πολεμιστές (στρατιωτικοί) να εργαστούν για την αναστήλωση της
Χώρας, ξέσπασαν σε εμφύλιο πόλεμο για το ποιος θα κυβερνήσει. Ούτε εδώ θα
αναφερθούμε σχετικά γιατί δεν ωφελεί και είναι γνωστές οι συνέπειες του
εμφυλίου πολέμου. Η κατάρα του εμφυλίου πάντα μας οδήγησε και μας οδηγεί προς
την καταστροφή. Είναι κρίμα να συμβαίνει αυτό και είναι κρίμα που δεν μπορούμε
μονιασμένοι να προκόψουμε και να είμαστε σαν λαός και σαν Έθνος οι καλύτεροι
γιατί έχουμε ιστορικά, πολιτιστικά και δημοκρατικά δεδομένα. Βεβαίως έχουμε
πανάρχαιο πολιτισμό. Εμείς πρωτοδιδάξαμε την δημοκρατία και εμείς φέραμε τα
φώτα του πολιτισμού όταν οι άλλοι λαοί κυνηγούσαν άγρια θηρία.

Εμείς έχουμε Παρθενώνα και εκπολιτιστικό στρατηγό τον ΜΕΓΑ
ΑΛΕΞΑΝΔΡΟ. Γιατί να μην είμαστε οι ΠΡΩΤΟΙ;