«Δεν υπάρχει τίποτα. Ψάχνω να βρω δουλειά σε Θεσσαλονίκη, Σίνδο, Αλεξάνδρεια, Σκύδρα, Έδεσσα, Γιαννιτσά. Δεν τα έχω καταφέρει ακόμη. Αν και η σύζυγος μου απασχολείται μέσω πεντάμηνου προγράμματος ως γραμματειακή υποστήριξη στο Μουσικό Λύκειο Γιαννιτσών δεν έχει πληρωθεί μέχρι στιγμής, παρά το γεγονός ότι ξεκίνησε να εργάζεται από τα μέσα Ιανουαρίου. Έχω δύο παιδιά. Η κόρη μου σπουδάζει. Ο άνεργος στην ηλικία μου αντιμετωπίζει πολλά προβλήματα. Το σημαντικότερο είναι τα χρόνια που κουβαλάω στην πλάτη μου. Δεν μπορώ να συναγωνιστώ άτομα νεότερης ηλικίας από εμένα, ούτε όμως και το θέλω. Από την άλλη, όσοι εργάζονται δεν πληρώνονται. Ακόμη και τα 500 και τα 600 ευρώ που λαμβάνουν δεν τους τα καταβάλλουν οι εργοδότες. Έτσι όμως οι εργαζόμενοι δεν μπορούν να κάνουν τον προγραμματισμό τους, δεν μπορούν να ρυθμίσουν τις ζωές τους. Η ανεργία μας έχει τσακίσει. Και την ίδια ώρα ζητούν από τους άνεργους να πληρώσουν και ΕΝΦΙΑ. Πρέπει να πληρώσω 400 ευρώ ΕΝΦΙΑ για το σπίτι μου. Από τον άνεργο όμως τι μπορείς να πάρεις; Επομένως, αυτό που μας απομένει για να επιβιώσουμε είναι η μαύρη εργασία. Για να αποφύγουμε φόρους και κρατήσεις. Να δουλεύουμε και να ζούμε κρυφά. Σε γνωστό μου ένας εργοδότης πρότεινε να του δώσει δουλειά αλλά να του πληρώνει μόνο το ένσημο…και όχι τον μισθό του. Μετά από αυτό σε τι μπορείς να ελπίζεις;» δηλώνει ο 51χρόνος και άνεργος εδώ και 3 χρόνια, κάτοικος Γιαννιτσών, Χάρης Κοσμίδης.



ΟΙ ΚΑΤΟΙΚΟΙ ΤΩΝ ΓΙΑΝΝΙΤΣΩΝ ΑΡΓΟΠΕΘΑΙΝΟΥΝ…

ΣΕ ΛΙΓΟ ΠΟΥ ΔΕΝ ΘΑ ΥΠΑΡΧΟΥΝ ΕΠΙΧΕΙΡΗΣΕΙΣ ΝΑ ΔΩ ΤΑ ΠΟΣΟΣΤΑ ΑΝΕΡΓΙΑΣ ΠΟΥ ΘΑ ΦΘΑΣΟΥΝ…
