45
Οι Τούρκοι αξιωματούχοι πίεζαν τους σκλάβους να γίνουν μουσουλμάνοι με αντάλλαγμα καλύτερες συνθήκες ζωής. Πολλοί σκλάβοι τότε ασπάστηκαν το Ισλάμ και φόρεσαν τη στολή του γενίτσαρου. Υπήρχαν όμως και αυτοί που έμειναν πιστοί στον δρόμο του Κυρίου, παρά τα βασανιστήρια και την εξαντλητική εργασία.
Ο Ιωάννης αρνήθηκε να ασπαστεί το Ισλάμ και επέμενε να φροντίζει τους στάβλους και να κοιμάται μέσα σε αυτούς, «ακλινής και άσειστος Θείω Πνεύματι». Κάποια στιγμή όμως, ο Ιωάννης αρρώστησε και διαισθάνθηκε το τέλος του. Αμέσως, ζήτησε να κοινωνήσει από τον ιερέα Θόδωρο Παπαδόπουλο.
Ο ιερέας, επειδή φοβόταν τον φανατισμό των Τούρκων, απέφυγε να μεταφέρει τη θεία κοινωνία στο δισκοπότηρο, για να μην το δουν κι έτσι την έκρυψε μέσα σε ένα μήλο.
Πραγματικά, ο Ιωάννης κοινώνησε και λίγο αργότερα εκοιμήθη.
Σύμφωνα με την παράδοση, τρία χρόνια μετά, ο ιερέας που κοινώνησε τον Ιωάννη, τον είδε στον ύπνο του ως όραμα να του λέει ότι το σώμα του παρέμενε άφθαρτο και ότι θα έπρεπε να τον ξεθάψουν. Τότε διαπιστώθηκε ότι πράγματι η σορός του Ιωάννη ήταν άφθαρτη.
Ο Ιωάννης γεννήθηκε το 1690 μ.Χ. στην Ουκρανία από γονείς Ορθοδόξους. Όταν ενηλικιώθηκε, ο Όσιος Ιωάννης κατατάχθηκε στον στρατό του τσάρου. Κατά τη διάρκεια του Ρωσοτουρκικού Πολέμου (1710-1711 μ.Χ.), ο Ιωάννης πιάστηκε αιχμάλωτος από τους Τατάρους, μαζί με χιλιάδες άλλους Ρώσους.
Οι Τούρκοι αξιωματούχοι πίεζαν τους σκλάβους να γίνουν μουσουλμάνοι με αντάλλαγμα καλύτερες συνθήκες ζωής. Πολλοί σκλάβοι τότε ασπάστηκαν το Ισλάμ και φόρεσαν τη στολή του γενίτσαρου. Υπήρχαν όμως και αυτοί που έμειναν πιστοί στον δρόμο του Κυρίου, παρά τα βασανιστήρια και την εξαντλητική εργασία.Ο Ιωάννης αρνήθηκε να ασπαστεί το Ισλάμ και επέμενε να φροντίζει τους στάβλους και να κοιμάται μέσα σε αυτούς, «ακλινής και άσειστος Θείω Πνεύματι». Κάποια στιγμή όμως, ο Ιωάννης αρρώστησε και διαισθάνθηκε το τέλος του. Αμέσως, ζήτησε να κοινωνήσει από τον ιερέα Θόδωρο Παπαδόπουλο.Ο ιερέας, επειδή φοβόταν τον φανατισμό των Τούρκων, απέφυγε να μεταφέρει τη θεία κοινωνία στο δισκοπότηρο, για να μην το δουν κι έτσι την έκρυψε μέσα σε ένα μήλο.Πραγματικά, ο Ιωάννης κοινώνησε και λίγο αργότερα εκοιμήθη.Οι ιερείς και οι χριστιανοί πρόκριτοι ανέλαβαν την κηδεία του Ιωάννη σε χριστιανικό νεκροταφείο, στις 27 Μαΐου του 1730. Μάλιστα, ο Τούρκος αγάς τοποθέτησε στο φέρετρο πολύτιμο τάπητα ως ένδειξη σεβασμού.
Σύμφωνα με την παράδοση, τρία χρόνια μετά, ο ιερέας που κοινώνησε τον Ιωάννη, τον είδε στον ύπνο του ως όραμα να του λέει ότι το σώμα του παρέμενε άφθαρτο και ότι θα έπρεπε να τον ξεθάψουν. Τότε διαπιστώθηκε ότι πράγματι η σορός του Ιωάννη ήταν άφθαρτη.
