«Και οι νικηταί κατέστημεν χλεύη των ηττημένων»

Γράφει ο Σωτήριος Καλαμίτσης

Ο ΣΥΡΙΖΑ θυμίζει έντονα την Ένωση Κέντρου που ενώ κατήγαγε περιφανή νίκη
την 16.02.1964 με το συντριπτικό 53%, άρχισε από τις πρώτες ημέρες να
σπαράσσεται από τα βιλαέτια που…

Ο ελληνικός λαός ψήφισε την 25.05.2015 κάτι διαφορετικό, το οποίο δεν
αντέχεται από το κατεστημένο. Και ενώ τα στελέχη του ΣΥΡΙΖΑ
καταγγέλλονται καθημερινώς από τον Ντέπιουτη και τον Τόνι ως
κρατικοδίαιτα που θα διογκώσουν το Πρυτανείον, έρχεται η κ. Ντόρα της
ΝΔ, της Δημοκρατικής Συμμαχίας και ξανά της ΝΔ που τόσο εκείνη όσο και
όλο της το σόι σιτίζονται εις το Πρυτανείον ισοβίως, να μας ενημερώσει
ότι τέλος της εβδομάδος πτωχεύουμε επισήμως.

Σάλος, λέει, προκλήθηκε από τη δήλωση της κυβέρνησης ότι αν τα λεφτά δεν
φτάνουν, θα προτιμήσει την καταβολή μισθών και συντάξεων από την
καταβολή της δόσης στο ΔΝΤ. Τί το πιο φυσιολογικό; Αν πεινάνε τα παιδιά
μου, θα ταΐσω αυτά και δεν θα πληρώσω τη δόση του δανείου. Όμως, για τη
ΝΔ και το ΠΑΣΟΚ αυτό είναι ανήκουστο. Πρέπει να πεινάσουν τα παιδιά μου,
για να πληρώσω τη δόση. Όπως γινόταν 5 χρόνια τώρα.

Διαθέτει πολλά μέσα η διαπλοκή, το κατεστημένο, οι ολιγάρχες, οι
επιβήτορες του λαού ή όπως άλλως ήθελε αποκαλέσει κανείς όλο το σκυλολόι
που μας κυβερνά. Και τα βιλαέτια του ΣΥΡΙΖΑ, καθόλου ανιδιοτελή θα
έλεγα, επίσης σιτιζόμενα ως επί το πλείστον στο Πρυτανείο, παίζουν τα
παχνιδάκια τους, με αποτέλεσμα να τους κάνουν πλάκα τύποι ως η Ντόρα.
Όλοι εκείνοι οι τύποι που ευθύνονται για το σημερνό χάλι μας. Και
δυστυχώς ρίχνουν νερό στον μύλο τους αριβίστες όπως ο Μητρόπουλος, ο
οποίος, ίσως επειδή τον έχει «γραμμένο» ο Τσίπρας, θέλει να το παίζει
Καρατζαφέρης της συγκυβέρνησης και να επιζητεί τη μεγαλύτερη δυνατή
δημοσιότητα ως ο γκουρού της Αντιμνημονιακής Νομικής Επιστήμης που μέχρι
και αδημοσίευτες αποφάσεις ανωτάτων δικαστηρίων δημοσιοποιεί [26η ημέρα
σήμερα από την ανακοίνωση του εν λόγω ότι το ΣτΕ έχει αποφανθεί εν
Ολομελεία ότι οι περικοπές των συντάξεων είναι αντισυνταγματικές, αλλά
απόφαση δεν είδα]. Δυστυχώς, ο εθνικός ποιητής δεν εισακούεται δυο
αιώνες τώρα. Πάντα επίκαιρος.

«Εάν μισούνται ανάμεσό τους δεν τους πρέπει ελευθεριά».

Σε ελεύθερη μεταφορά στη σύγχρονη εποχή: «αν πλακώνονται μεταξύ τους για τα οφίκια, δεν τους αξίζει να κυβερνούν».

Κι’ όταν ο πρωθυπουργός είπε «όσοι θέλουν να προσφέρουν, ας το κάνουν,
όσοι δεν το επιθυμούν, ας σιωπήσουν» ξύπνησε το αντάρτικο πνεύμα της
Ντόρας που αποφάσισε να μην αφήσει τον Αλέξη να τη φιμώσει, όπως
εξέλαβαν πολλοί ανεγκέφαλοι την προτροπή του πρωθυπουργού, και ξεσπάθωσε
αποκαλύπτοντας πως όταν διαπραγματεύεσαι επί μακρόν πτωχεύεις. Όταν δεν
διαπραγματεύεσαι, προκόβεις και δεν γίνεσαι Αργεντινή. Ξέρεις τί
σημαίνει να μην έχεις αύριο χαρτί υγείας;

Εύχομαι κι’ αυτή την ύστατη στιγμή, να μας αφήσουν οι εταίρες μας να
πτωχεύσουμε επιστρέφοντας στη δραχμούλα. Ο ευρωλιγουρισμός και οι
θιασώτες τύπου «εμείς είμαστε το κόμμα που έβαλε την Ελλάδα στην
Ευρώπη», πρέπει να απολογηθούν κάποια στιγμή. Αλλά, όταν λέμε
επιστροφή στη δραχμή, εννοούμε επιστροφή οργανωμένη στην εντέλεια και
πάταξη όλων των λαμογίων που εποφθαλμιούν τον δημόσιο πλούτο. Αν ο
ΣΥΡΙΖΑ δεν είναι ικανός για κάτι τέτοιο, ας πάει σπίτι του κι’ ας μας
αφήσει στη νιρβάνα της μιζέριας μας, ώστε να μη μας αφήσουν ποτέ να
γίνουμε Αργεντινή οι Αδώνιδες και τ’ άλλα τα παιδιά!

Με την ευκαιρία, ας θυμηθούμε τί έγραφε ο αμερικανός διπλωμάτης Τζορτζ
Χόρτον σε απόρρητη έκθεσή του ως πρόξενος της χώρας του στη Σμύρνη το
1922:

«Είναι απίστευτον, ότι ο Έλλην πολιτικός είναι ικανός να προχωρήσει
ακόμη και εις θυσίαν της χώρας του και πολλών ανθρωπίνων ζωών, αρκεί να
διατηρήσει το κόμμα του εις την εξουσίαν, έστω και δι’ ολίγας ημέρας…».
[από άρθρο του Στρατή Μαζίδη της 20.07.2014 με τον τίτλο «Η αιτία για τα
ΔΕΙΝΑ της Ελλάδας σε μια φράση ενός μεγάλου διπλωμάτη πριν 90 χρόνια»]

Ο αποκρουστικός Σόιμπλε είπε τα ίδια με άλλα λόγια αμέσως μετά τις τελευταίες εθνικές εκλογές:

«Για τα δεινά που αντιμετωπίζει ο ελληνικός λαός δεν ευθύνονται οι
Βρυξέλλες και το Βερολίνο. Οι ευθύνες πρέπει να αποδοθούν στην ελληνική
ελίτ».

Κι’ όταν λέμε ελίτ εννοούμε όλους αυτούς που είτε αποτελούν τον πυρήνα
της πραγματικής εξουσίας, ήτοι τους αθέατους εκμαυλιστές επιχειρηματίες
και τους προβεβλημένους εκμαυλισμένους εκλεκτούς του λαού, είτε
κινούνται στις παρυφές της γλείφοντας κοκκαλάκια δημοσιότητας και
επαγγελματικής καταξίωσης δια των πάσης φύσεως μεσολαβητών που τους
έχουν εξασφαλίσει στασίδι στα τηλεπαράθυρα για την αναπαραγωγή της
ιδεολογίας της καταπτόησης του λαού [«αφού δεν μπορείς να αποφύγεις το
πήδημα, απόλαυσέ το»].

Σωτήριος Καλαμίτσης

Ταπεινός, πλην ακροδεκσιός και ΖΩΗλάτρης, γραφιάς πάσχων ανιάτως από
εσχάτως διαγνωσθείσα ακράτεια εμπαθείας και λαϊκισμού, επιστήθιος, όμως,
φίλος του γιατρού Γωγούση, σφόδρα δε πιθανόν και επισκέπτης του εις
οίκον ευγηρίας δι’ απόρους λόγω επαπειλούμενης εξώσεώς του από την
ιδιοκτήτρια του διαμερίσματος, όπου κατοικεί επ’ ενοικίω, Ιεράν τινά
δηλονότι Μονήν του Αγίου ΄Ορους [Μεγάλη η Χάρη της]