Η Ωδή Αμφιπόλεως προσπαθώντας να συμβάλλει με
κάθε τρόπο στην βιώσιμη τουριστική ανάπτυξη της περιοχής μας και
αναγνωρίζοντας ότι η κάθε προσπάθεια πρέπει να στηρίζεται σε διαχρονικές
αρχές και αξίες , υιοθετεί τον Παγκόσμιο Κώδικα Ηθικών Αρχών (ETHICS) του Παγκόσμιου Οργανισμού Τουρισμού των Ηνωμένων Εθνών (UNWTO) , όπως αυτός περιγράφεται στο παρακάτω κείμενο του Οργανισμού.
Τουρισµού, που συγκεντρωθήκαµε για τη Γενική Συνέλευση στο Σαντιάγκο της
Χιλής την 1η Οκτωβρίου 1999,
τους στόχους που τέθηκαν στο άρθρο 3 του Καταστατικού του Παγκόσµιου
Οργανισµού Τουρισµού, και έχοντας υπ΄ όψιν τον «αποφασιστικό και
κεντρικό» ρόλο του Οργανισµού, όπως αναγνωρίστηκε από τη Γενική
Συνέλευση των Ηνωµένων Εθνών (Ο.Η.Ε.), στην προώθηση και ανάπτυξη του
τουρισµού, µε σκοπό να συµβάλει στην οικονοµική ανάπτυξη, τη διεθνή
κατανόηση, την ειρήνη, την ευηµερία και τον παγκόσµιο σεβασµό και τήρηση
των ανθρωπίνων δικαιωµάτων και των θεµελιωδών ελευθεριών για όλους
χωρίς διάκριση φυλής, φύλου, γλώσσας ή θρησκείας,
σταθερά ότι, µέσω των άµεσων, αυθόρµητων και απευθείας επαφών που
δηµιουργεί ανάµεσα σε άνδρες και γυναίκες από διαφορετικούς πολιτισµούς
και τρόπους ζωής, ο τουρισµός αντιπροσωπεύει µία ζωτική δύναµη για την
ειρήνη και έναν παράγοντα φιλίας και κατανόησης ανάµεσα στους λαούς
ολόκληρου του κόσµου,
την αντίληψη για τη συµφιλίωση της περιβαλλοντικής προστασίας, της
οικονοµικής ανάπτυξης και του αγώνα κατά της φτώχειας µε βιώσιµο τρόπο,
όπως διατυπώθηκε από τα Ηνωµένα Έθνη (Ο.Η.Ε.) το 1992 στη «∆ιάσκεψη για
την προστασία του πλανήτη» που πραγµατοποιήθηκε στο Ρίο ντε Τζανέϊρο και
αποτυπώθηκε στην AGENDA 21, η οποία υιοθετήθηκε για το σκοπό αυτό,
υπόψη την ταχεία και διαρκή ανάπτυξη, στο παρελθόν αλλά και την
προβλεπόµενη, της τουριστικής δραστηριότητας σε ότι αφορά στην αναψυχή,
στις επαγγελµατικές δραστηριότητες, στον πολιτισµό, στους θρησκευτικούς
και θεραπευτικούς σκοπούς καθώς και τις ισχυρές επιδράσεις της -θετικές
και αρνητικές- στο περιβάλλον, την οικονοµία και την κοινωνία τόσο των
χωρών προέλευσης και των χωρών υποδοχής, στις τοπικές κοινωνίες και τους
γηγενείς λαούς, όσο και στις διεθνείς σχέσεις και το εµπόριο,
στην προώθηση ενός υπεύθυνου, βιώσιµου και παγκοσµίως προσιτού
τουρισµού, στο πλαίσιο του δικαιώµατος όλων των ανθρώπων να διαθέτουν
τον ελεύθερο χρόνο τους για αναψυχή ή ταξίδια, µε σεβασµό στις
κοινωνικές επιλογές όλων των λαών,
η παγκόσµια τουριστική βιοµηχανία, ως σύνολο, έχει πολλά να κερδίσει,
αναπτυσσόµενη σε ένα περιβάλλον που ευνοεί την οικονοµία της αγοράς, την
ιδιωτική πρωτοβουλία και το ελεύθερο εµπόριο και υπηρετεί τη
µεγιστοποίηση των ευεργετικών επιδράσεων για τη δηµιουργία πλούτου και
θέσεων απασχόλησης,
υπό τoν όρο πως ένας αριθµός αρχών και ένας συγκεκριµένος αριθµός
κανόνων τηρείται, ο αξιόπιστος και βιώσιµος τουρισµός είναι συµβατός µε
την αυξανόµενη φιλελευθεροποίηση των συνθηκών που διέπουν τις συναλλαγές
στον τοµέα των υπηρεσιών, υπό την αιγίδα των οποίων λειτουργούν οι
επιχειρήσεις του τοµέα αυτού και ότι, στον τοµέα αυτό είναι δυνατό να
συνδυαστούν η οικονοµία µε την οικολογία, το περιβάλλον µε την ανάπτυξη,
το απελευθερωµένο διεθνές εµπόριο µε την προστασία των κοινωνικών και
πολιτιστικών ιδιαιτεροτήτων,
µε µία τέτοια προσέγγιση, όλοι οι φορείς για την τουριστική ανάπτυξη
-εθνικές, περιφερειακές και τοπικές διοικητικές αρχές, επιχειρήσεις,
επαγγελµατικές ενώσεις, εργαζόµενοι, µη κυβερνητικές οργανώσεις και
µεµονωµένοι φορείς που εντάσσονται στην τουριστική βιοµηχανία, όπως
επίσης οι φιλοξενούσες κοινότητες, τα Μ.Μ.Ε. και οι ίδιοι οι τουρίστες-
έχουν διαφορετικές αλλά αλληλοεξαρτώµενες ευθύνες για την ατοµική και
κοινωνική ανάπτυξη του τουρισµού και ότι, η καταγραφή των δικαιωµάτων
και των καθηκόντων του κάθε ενός θα συµβάλει στην επίτευξη αυτού του
στόχου,
συνδυασµό µε τους στόχους που επιδιώχθηκαν από τον Παγκόσµιο Οργανισµό
Τουρισµού µετά την υιοθέτηση της απόφασης 364 (ΧΙΙ) κατά τη διάρκεια της
Γενικής Συνέλευσης το 1997 (Κωνσταντινούπολη), να προωθήσουµε τη γνήσια
συνεργασία µεταξύ των δηµοσίων και των ιδιωτικών φορέων στην τουριστική
ανάπτυξη και επιθυµώντας να δούµε αυτού του είδους τη συνεργασία να
επεκτείνεται, µε έναν ανοικτό και ισορροπηµένο τρόπο και στις σχέσεις
µεταξύ των χωρών που αποστέλλουν και δέχονται τουρίστες και των
αντίστοιχων τουριστικών τους βιοµηχανιών,
στις ∆ιακηρύξεις της Μανίλα του 1980 για τον Παγκόσµιο Τουρισµό και του
1997 για τις Κοινωνικές Επιπτώσεις του Τουρισµού, καθώς και στη
∆ιακήρυξη των ∆ικαιωµάτων για τον Τουρισµό και τον Τουριστικό Κώδικα,
που υιοθετήθηκαν στη Σόφια το 1985 υπό την αιγίδα του Παγκόσµιου
Οργανισµού Τουρισµού,
αυτά τα επίσηµα κείµενα θα πρέπει να συµπληρωθούν µε µία σειρά από
αλληλοεξαρτώµενες αρχές για την ερµηνεία και την εφαρµογή τους, στις
οποίες οι φορείς της τουριστικής ανάπτυξης πρέπει να προσαρµόσουν τη
συµπεριφορά τους, στην αυγή του 21ου αιώνα,
για τους σκοπούς αυτού του επίσηµου κειµένου, τους ορισµούς και τις
κατηγοριοποιήσεις που ισχύουν για τα ταξίδια και ειδικότερα τους όρους
«επισκέπτης», «τουρίστας» και «τουρισµός», όπως υιοθετήθηκαν από τη
∆ιεθνή ∆ιάσκεψη της Οττάβα, που πραγµατοποιήθηκε από τις 24 έως τις 28
Ιουνίου 1991 και εγκρίθηκαν το 1993 από την Στατιστική Επιτροπή των
Ηνωµένων Εθνών (Ο.Η.Ε.), κατά της διάρκεια της 27ης συνόδου της,
Κοινωνικά και Πολιτιστικά ∆ικαιώµατα, της 16ης ∆εκεµβρίου 1966, •
∆ιεθνής Συµφωνία για τα Αστικά και Πολιτικά ∆ικαιώµατα, της 16ης
∆εκεµβρίου 1966,
Αεροπορία, της 7ης ∆εκεµβρίου 1944 και οι Συµβάσεις του Τόκιο, της Χάγης
και του Μόντρεαλ για το ίδιο θέµα,
Παγκόσµιου Οργανισµού Τουρισµού (Σόφια), µε την οποία υιοθετήθηκαν η
∆ιακήρυξη των ∆ικαιωµάτων για τον Τουρισµό και ο Τουριστικός Κώδικας,
στις 26 Σεπτεµβρίου 1985,
Παγκόσµιου Οργανισµού Τουρισµού (Μπουένος Άϊρες) που αφορά ιδιαίτερα τις
ταξιδιωτικές διευκολύνσεις και την ασφάλεια των τουριστών, της 4ης
Οκτωβρίου 1991,
Παγκόσµιου Οργανισµού Τουρισµού (Κάϊρο) για την πρόληψη του οργανωµένου
σεξουαλικού τουρισµού, της 22ας Οκτωβρίου 1995,
υιοθετηθεί από τη ∆ιεθνή Οργάνωση Εργασίας σχετικά µε τις συλλογικές
συµβάσεις, την απαγόρευση της καταναγκαστικής και της παιδικής εργασίας,
την υπεράσπιση των δικαιωµάτων των γηγενών πληθυσµών, την ίση
µεταχείριση και την έλλειψη διακρίσεων στο χώρο εργασίας,
προωθήσουµε µία δίκαιη, υπεύθυνη και βιώσιµη παγκόσµια τουριστική τάξη
πραγµάτων, της οποία τα οφέλη θα µοιραστούν σε όλους τους τοµείς της
κοινωνίας, στο πλαίσιο µιας ανοικτής και φιλελεύθερης διεθνούς
οικονοµίας, και
ηθικών αξιών της ανθρωπότητας, υπό το πρίσµα της ανεκτικότητας και του
σεβασµού για τις διαφορές στις θρησκευτικές, φιλοσοφικές και ηθικές
πεποιθήσεις, αποτελούν ταυτόχρονα τις βάσεις και τις συνέπειες του
υπεύθυνου τουρισµού. Οι κύριοι φορείς της τουριστικής ανάπτυξης αλλά και
οι ίδιοι οι τουρίστες πρέπει να τηρούν τις κοινωνικές και πολιτιστικές
παραδόσεις και πρακτικές όλων των λαών, συµπεριλαµβανοµένων των
µειονοτήτων και των γηγενών πληθυσµών, και να αναγνωρίζουν την αξία
τους.
βρίσκονται σε αρµονία µε τα χαρακτηριστικά και τις παραδόσεις των
περιοχών και των χωρών υποδοχής και να σέβονται τους νόµους, τις
πρακτικές και τα έθιµά τους.
πλευρά και οι τοπικοί επιχειρηµατίες από την άλλη, πρέπει να
εξοικειώνονται και να σέβονται τους τουρίστες που τους επισκέπτονται
αλλά και να πληροφορούνται για τον τρόπο ζωής, τις προτιµήσεις και τις
προσδοκίες τους. Η εκπαίδευση και η εξάσκηση που αποκτούν οι
επαγγελµατίες, συµβάλλουν σε µία φιλόξενη υποδοχή.
παρέχουν προστασία στους τουρίστες και τους επισκέπτες καθώς επίσης και
τα υπάρχοντά τους. Πρέπει να αποδίδουν ιδιαίτερη προσοχή στην ασφάλεια
των ξένων τουριστών εξαιτίας της ιδιαίτερα ευάλωτης θέσης στην οποία
µπορεί να βρίσκονται. Πρέπει να διευκολύνουν την εγκατάσταση ειδικών
µέσων στους τοµείς της πληροφόρησης, της πρόληψης, της ασφάλειας, της
ασφαλιστικής κάλυψης και βοήθειας που να ανταποκρίνονται στις ανάγκες
τους. Ενδεχόµενες απόπειρες, επιθέσεις, απαγωγές ή απειλές εναντίον των
τουριστών ή των εργαζοµένων στην τουριστική βιοµηχανία, καθώς επίσης η
εσκεµµένη καταστροφή τουριστικών εγκαταστάσεων ή στοιχείων της
πολιτιστικής ή φυσικής κληρονοµιάς, θα πρέπει να καταδικάζονται και να
τιµωρούνται αυστηρά σύµφωνα µε τους αντίστοιχους εθνικούς νόµους τους.
επισκέπτες θα πρέπει να µην διαπράττουν εγκληµατικές πράξεις ή κάθε
πράξη που θεωρείται εγκληµατική από τους νόµους της χώρας που
επισκέπτονται και να απέχουν από κάθε συµπεριφορά που µπορεί να θεωρηθεί
ως προσβλητική ή τραυµατική από τους τοπικούς πληθυσµούς ή πιθανόν να
προξενεί ζηµίες στο τοπικό περιβάλλον. Πρέπει να απέχουν από κάθε
διακίνηση παράνοµων ναρκωτικών, όπλων, αρχαιολογικών ευρηµάτων,
προστατευόµενων ειδών και προϊόντων, όπως επίσης και ουσιών που είναι
επικίνδυνες ή απαγορευµένες από τους εθνικούς κανονισµούς.
ευθύνη να εξοικειώνονται, ακόµη και πριν από την αναχώρησή τους, µε τις
ιδιαιτερότητες των χωρών που ετοιµάζονται να επισκεφθούν. Θα πρέπει να
είναι σε γνώση των κινδύνων για την υγεία και την ασφάλεια που
συνδέονται µε κάθε ταξίδι εκτός του οικείου περιβάλλοντός τους και να
συµπεριφέρονται µε τρόπο τέτοιο ώστε να ελαχιστοποιούν τους κινδύνους
αυτούς.
πιο συχνά µε την ξεκούραση και τη χαλάρωση, τον αθλητισµό και την
πρόσβαση στον πολιτισµό και τη φύση, πρέπει να προγραµµατίζεται και να
υλοποιείται ως ένα προνοµιακό µέσο για την ατοµική και συλλογική
ολοκλήρωση. Όταν εφαρµόζεται µε ανοικτό πνεύµα αποτελεί ένα
αναντικατάστατο παράγοντα αυτοµόρφωσης, αµοιβαίας ανεκτικότητας και
κατανόησης των θεµιτών διαφορών ανάµεσα στους λαούς και τους
πολιτισµούς, αλλά επίσης και της διαφορετικότητάς τους.
σέβονται την ισότητα ανδρών και γυναικών. Θα πρέπει να προωθούν τα
ανθρώπινα δικαιώµατα και ιδιαίτερα, τα ατοµικά δικαιώµατα των πλέον
ευπαθών οµάδων, όπως είναι τα παιδιά, οι ηλικιωµένοι, τα άτοµα µε
ειδικές ανάγκες, οι εθνικές µειονότητες και οι γηγενείς πληθυσµοί.
µορφή, κυρίως σεξουαλική, ειδικότερα όταν ασκείται στα παιδιά,
συγκρούεται µε τους θεµελιώδεις στόχους του τουρισµού και αποτελεί την
άρνηση της έννοιας του τουρισµού. Ως τέτοια, σύµφωνα µε το διεθνές
δίκαιο, πρέπει ενεργητικά να καταπολεµηθεί µε τη συνεργασία όλων των
εµπλεκοµένων κρατών και να τιµωρηθεί, χωρίς παραχωρήσεις, από τις
εθνικές νοµοθεσίες τόσο των χωρών υποδοχής όσο και των χωρών από τις
οποίες προέρχονται αυτοί που διαπράττουν τις πράξεις, ακόµα και αν αυτές
έχουν διαπραχθεί στο εξωτερικό.
θεραπευτικές, εκπαιδευτικές και πολιτιστικές ή γλωσσικές ανταλλαγές,
αποτελούν ιδιαίτερα επωφελείς µορφές τουρισµού, που αξίζουν ενθάρρυνσης.
της αξίας των τουριστικών ανταλλαγών, των οικονοµικών, κοινωνικών και
πολιτιστικών οφελών τους, αλλά επίσης και των κινδύνων που ενυπάρχουν,
θα πρέπει να ενθαρρύνεται.
πρέπει να προασπίζουν το φυσικό περιβάλλον, µε σκοπό την επίτευξη µίας
υγιούς, συνεχούς και βιώσιµης οικονοµικής ανάπτυξης που θα αποβλέπει
στην ικανοποίηση µε δίκαιο τρόπο των αναγκών και των φιλοδοξιών της
παρούσας και των µελλοντικών γενεών.
ανάπτυξης που συντελούν στη διάσωση σπάνιων και πολύτιµων πόρων και
ειδικότερα του νερού και της ενέργειας και στην αποφυγή όσο είναι
δυνατόν άσκοπης σπατάλης, πρέπει να έχουν προτεραιότητα και να
ενθαρρύνονται από τις εθνικές, περιφερειακές και τοπικές δηµόσιες αρχές.
των τουριστών και των επισκεπτών, ειδικότερα εκείνου που προέρχεται από
τις άδειες των µισθωτών και τις σχολικές διακοπές, σε µία πιο
ισορροπηµένη κατανοµή του χρόνου διακοπών πρέπει να επιδιωχθεί, ούτως
ώστε να µειωθεί η επιβάρυνση του περιβάλλοντος από την τουριστική
δραστηριότητα και να µεγιστοποιηθούν οι θετικές επιδράσεις της στην
τουριστική βιοµηχανία και την τοπική οικονοµία.
και οι τουριστικές δραστηριότητες να προγραµµατισθούν µε τέτοιο τρόπο
ώστε να προστατεύεται η φυσική κληρονοµιά, που αποτελείται από
οικοσυστήµατα και βιοποικιλότητες και να προφυλάσσονται τα είδη της
άγριας ζωής που κινδυνεύουν. Οι φορείς της τουριστικής ανάπτυξης, κυρίως
οι επαγγελµατίες, θα πρέπει να συµφωνήσουν στην καθιέρωση ορίων ή
περιορισµών στις δραστηριότητές τους όταν αυτές πραγµατοποιούνται σε
ιδιαίτερα ευαίσθητες περιοχές: έρηµο, πολικές ή ορεινές περιφέρειες,
παράκτιες περιοχές, τροπικά δάση ή υγροτόπους που µπορούν να
δηµιουργήσουν φυσικά αποθέµατα ή προστατευόµενες περιοχές.
αναγνωρίζονται ως σηµαντικοί συντελεστές για τον εµπλουτισµό και την
αναβάθµιση του επιπέδου του τουρισµού, υπό τον όρο να σέβονται τη φυσική
κληρονοµιά και τους τοπικούς πληθυσµούς και να βρίσκονται σε αρµονία µε
τη φέρουσα ικανότητα των τοπίων.
κληρονοµιά της ανθρωπότητας. Οι κοινότητες στων οποίων τις περιοχές
αυτοί βρίσκονται, έχουν ειδικά δικαιώµατα και υποχρεώσεις απέναντί τους.
δραστηριότητες πρέπει να υλοποιούνται µε σεβασµό στην καλλιτεχνική,
αρχαιολογική και πολιτιστική κληρονοµιά, την οποία πρέπει να
προστατεύουν και να κληροδοτούν στις επόµενες γενιές. Ειδική φροντίδα
πρέπει να αφιερωθεί στην προστασία και αναβάθµιση των µνηµείων, ιερών
προσκυνηµάτων και µουσείων, καθώς επίσης και αρχαιολογικών και ιστορικών
χώρων οι οποίοι πρέπει να είναι απόλυτα ελεύθεροι σε τουριστικές
επισκέψεις. Ενθάρρυνση πρέπει να δοθεί στη δηµόσια πρόσβαση σε ιδιωτικές
πολιτιστικές ιδιοκτησίες και µνηµεία, µε σεβασµό στα δικαιώµατα των
ιδιοκτητών τους, όπως επίσης και σε θρησκευτικά κτίρια µε την επιφύλαξη
των συνήθων αναγκών λατρείας.
τις επισκέψεις σε πολιτιστικούς χώρους και µνηµεία πρέπει, τουλάχιστον
εν µέρει, να χρησιµοποιούνται για τη συντήρηση, προστασία, ανάπτυξη και
τον εξωραϊσµό αυτής της κληρονοµιάς.
σχεδιασµένη µε τρόπο τέτοιο ώστε να επιτρέπει στα παραδοσιακά
πολιτιστικά προϊόντα, χειροτεχνήµατα και λαογραφικά προϊόντα να
επιβιώνουν και να ακµάζουν και όχι να εκφυλίζονται και να τυποποιούνται.
απασχολούνται στις τουριστικές δραστηριότητες και να µετέχουν κατά τρόπο
δίκαιο στα οικονοµικά, κοινωνικά και πολιτιστικά οφέλη που αυτές
παράγουν και ειδικότερα στις άµεσες και έµµεσες θέσεις εργασίας που
προκύπτουν από αυτές.
εφαρµόζονται µε τέτοιο τρόπο ώστε να συµβάλλουν στην άνοδο του βιοτικού
επιπέδου των πληθυσµών στις περιοχές τουριστικού προορισµού και να
ικανοποιούν τις ανάγκες τους. Ο σχεδιασµός, η αρχιτεκτονική προσέγγιση
και η λειτουργία των τουριστικών εγκαταστάσεων και καταλυµάτων πρέπει να
στοχεύουν στην ενσωµάτωση τους, στο µεγαλύτερο δυνατό βαθµό, στον
τοπικό οικονοµικό και κοινωνικό ιστό. Εκεί που τα προσόντα είναι ίσα,
προτεραιότητα πρέπει να δίνεται στο τοπικό ανθρώπινο δυναµικό.
ειδικά προβλήµατα των παραθαλάσσιων περιοχών και των νησιών, καθώς
επίσης σε ευαίσθητες αγροτικές περιοχές ή ορεινούς όγκους, για τις
οποίες ο τουρισµός συχνά αντιπροσωπεύει µία σπάνια ευκαιρία για
ανάπτυξη, δεδοµένης της παρακµής των παραδοσιακών οικονοµικών
δραστηριοτήτων.
ειδικότερα οι επενδυτές, µε βάση τις ρυθµίσεις που έχουν τεθεί από τις
δηµόσιες αρχές, θα πρέπει να πραγµατοποιούν µελέτες για τις επιπτώσεις
των αναπτυξιακών προγραµµάτων τους στο περιβάλλον και τα φυσικά τοπία.
Θα πρέπει επίσης, να παρέχουν πληροφορίες µε τη µεγαλύτερη διαφάνεια και
αντικειµενικότητα, για τα µελλοντικά τους σχέδια και τον προβλεπόµενο
αντίκτυπο τους και να βρίσκονται σε διάλογο για το περιεχόµενό τους, µε
τούς ενδιαφερόµενους πληθυσµούς.
έχουν την υποχρέωση να παρέχουν στους τουρίστες αντικειµενικές και
ειλικρινείς πληροφορίες για τους προορισµούς και τις συνθήκες ταξιδιού,
φιλοξενίας και παραµονής. Θα πρέπει να εξασφαλίζουν ότι, οι συµβατικές
ρήτρες που προτείνονται στους πελάτες τους γίνονται εύκολα κατανοητές σε
ότι αφορά στη φύση, στις τιµές και στην ποιότητα των υπηρεσιών που
δεσµεύονται να παράσχουν, όπως επίσης και τις οικονοµικές αποζηµιώσεις
που θα αποδίδονται στην περίπτωση µονοµερούς καταστρατήγησης των όρων
του συµβολαίου από την πλευρά τους.
ότι εξαρτάται από αυτούς, πρέπει να δείχνουν ενδιαφέρον, σε συνεργασία
µε τις δηµόσιες αρχές, για την προστασία και την ασφάλεια, την πρόληψη
ατυχηµάτων, την προστασία της υγείας και την ασφάλεια των τροφών αυτών
που αναζητούν τις υπηρεσίες τους. Οµοίως, θα πρέπει να εξασφαλίζουν την
ύπαρξη κατάλληλων συστηµάτων ασφάλισης και βοήθειας. Θα πρέπει να
αποδέχονται τις υποχρεώσεις τους για υποβολή δήλωσης στις ασφαλιστικές
εταιρείες, όπως περιγράφονται στους εθνικούς κανονισµούς και να
πληρώνουν δίκαιες αποζηµιώσεις, στην περίπτωση αδυναµίας να τηρήσουν τις
συµβατικές υποχρεώσεις τους.
να συµβάλλουν στην πολιτιστική και πνευµατική ολοκλήρωση των τουριστών
και να τους επιτρέπουν, κατά τη διάρκεια του ταξιδιού τους, να ασκούν τα
θρησκευτικά τους καθήκοντα.
και τις χώρες προορισµού, σε συνεργασία µε τους ενδιαφερόµενους
επαγγελµατίες και τις ενώσεις τους, θα πρέπει να εξασφαλίζουν ότι,
υπάρχουν οι απαραίτητοι µηχανισµοί για τον επαναπατρισµό των τουριστών
στην περίπτωση χρεοκοπίας της επιχείρησης που οργάνωσε το ταξίδι τους.
καθήκον- ειδικότερα σε περιόδους κρίσεων, να πληροφορούν τους πολίτες
τους για τις δύσκολες συνθήκες ή ακόµα και τους κινδύνους που µπορεί να
αντιµετωπίσουν κατά τη διάρκεια των ταξιδιών τους στο εξωτερικό. Παρόλα
αυτά, αποτελεί ευθύνη τους να δηµοσιοποιούν αυτές τις πληροφορίες χωρίς
να θίγουν, µε άδικο ή υπερβολικό τρόπο, την τουριστική βιοµηχανία των
χωρών υποδοχής και τα συµφέροντα των επιχειρηµατιών τους. Για το λόγο
αυτό, το περιεχόµενο των ταξιδιωτικών οδηγιών πρέπει να συζητείται
προηγουµένως µε τις αρχές των χωρών υποδοχής και τους επαγγελµατίες του
τουριστικού τοµέα. Οι προτεινόµενες συστάσεις πρέπει να είναι απολύτως
αντίστοιχες της σοβαρότητας των καταστάσεων που συναντώνται και να
ορίζουν επακριβώς τις γεωγραφικές περιοχές όπου επικρατεί καθεστώς
ανασφάλειας. Τέτοιες οδηγίες πρέπει να µετριάζονται ή να ακυρώνονται
µόλις η επιστροφή στην οµαλότητα το επιτρέπει.
τουριστικός Τύπος και τα άλλα Μ.Μ.Ε., συµπεριλαµβανοµένων και των
σύγχρονων µέσων ηλεκτρονικής επικοινωνίας, θα πρέπει να δηµοσιοποιούν
ειλικρινείς και ισορροπηµένες πληροφορίες για γεγονότα και
καταστάσεις που µπορούν να επηρεάσουν την τουριστική κίνηση. Θα πρέπει,
επίσης, να παρέχουν ακριβείς και αξιόπιστες πληροφορίες στους
καταναλωτές των τουριστικών υπηρεσιών. Οι νέες τεχνολογίες στην
επικοινωνία και το ηλεκτρονικό εµπόριο πρέπει να αναπτυχθούν και να
χρησιµοποιηθούν για το σκοπό αυτό. Στην περίπτωση των Μ.Μ.Ε. δεν θα
πρέπει, µε κανένα τρόπο, να προωθούν τον σεξουαλικό τουρισµό.
πρόσβασης στην ανακάλυψη και την απόλαυση των τουριστικών πόρων του
πλανήτη, συνιστά ένα δικαίωµα ισότιµα ανοικτό για όλους τους κατοίκους
του κόσµου. Η συνεχώς αυξανόµενη συµµετοχή στον εθνικό και
διεθνή τουρισµό, θα πρέπει να θεωρείται ως µία από τις καλύτερες
δυνατές εκφράσεις µίας σταθερής αύξησης του ελεύθερου χρόνου και δεν
πρέπει να µπαίνουν εµπόδια σε αυτό.
του δικαιώµατος για ξεκούραση και αναψυχή, συµπεριλαµβανοµένου του
εύλογου περιορισµού των ωρών εργασίας και των αµειβοµένων περιοδικών
διακοπών, όπως τις εγγυάται το άρθρο 24 της Οικουµενικής ∆ιακήρυξης των
Ανθρωπίνων ∆ικαιωµάτων και το άρθρο 7.δ της ∆ιεθνούς Συµφωνίας για τα
Οικονοµικά, Κοινωνικά και Πολιτιστικά ∆ικαιώµατα.
οµαδικός τουρισµός που διευκολύνει την ευρύτατη πρόσβαση στην ξεκούραση,
τα ταξίδια και τις διακοπές, πρέπει να αναπτυχθεί µε την υποστήριξη των
δηµοσίων αρχών.
τουρισµός, ο τουρισµός της 3ης ηλικίας, όπως επίσης ο τουρισµός ατόµων
µε ειδικές ανάγκες, θα πρέπει να ενθαρρύνεται και να διευκολύνεται.
επωφελούνται, σύµφωνα µε το διεθνές δίκαιο και τις εθνικές νοµοθεσίες,
από την ελευθερία των µετακινήσεων εντός των χωρών τους και από το ένα
κράτος στο άλλο, σε συµφωνία µε το άρθρο 13 της Οικουµενικής ∆ιακήρυξης
των Ανθρωπίνων ∆ικαιωµάτων. Θα πρέπει να έχουν πρόσβαση σε σηµεία
διαµετακόµισης (transit) και παραµονής, καθώς επίσης σε τουριστικούς και
πολιτιστικούς χώρους χωρίς να υπόκεινται σε υπερβολικές διατυπώσεις ή διακρίσεις.
έχουν πρόσβαση σε όλες τις διαθέσιµες µορφές επικοινωνίας, εσωτερικής ή
εξωτερικής. Πρέπει να επωφελούνται από την πρόθυµη και εύκολη πρόσβαση
στις τοπικές διοικητικές, νοµικές και υγειονοµικές υπηρεσίες. Θα πρέπει
να είναι ελεύθεροι να επικοινωνούν µε τις προξενικές αρχές των χωρών
προέλευσής τους, σύµφωνα µε τις διπλωµατικές συµφωνίες που ισχύουν.
να έχουν τα ίδια δικαιώµατα µε τους πολίτες των χωρών που επισκέπτονται,
σε ότι αφορά στο απόρρητο των προσωπικών δεδοµένων και των πληροφοριών
που τους αφορούν, ειδικά όταν αυτά είναι αποθηκευµένα σε ηλεκτρονική
µορφή.
µε τη διέλευση συνόρων, είτε εµπίπτουν στην αρµοδιότητα των κρατών, είτε
προκύπτουν από διεθνείς συµφωνίες, όπως είναι το θέµα της βίζας ή οι
υγειονοµικές και τελωνειακές διατυπώσεις, πρέπει να προσαρµόζονται, όσο
είναι δυνατόν, ώστε να διευκολύνουν στο µέγιστο βαθµό την ελευθερία των
ταξιδιών και την ευρύτατη πρόσβαση στον διεθνή τουρισµό. Συµφωνίες
ανάµεσα σε οµάδες χωρών για την εναρµόνιση και την
απλοποίηση αυτών των διαδικασιών θα πρέπει να ενθαρρύνονται. Ειδικοί
δασµοί και φόροι που επιβαρύνουν την τουριστική βιοµηχανία και
υπονοµεύουν την ανταγωνιστικότητά της, πρέπει σταδιακά να εξαλειφθούν ή
να διορθωθούν.
χωρών από τις οποίες προέρχονται το επιτρέπει, οι ταξιδιώτες πρέπει να
έχουν πρόσβαση στη χορήγηση µετατρέψιµου συναλλάγµατος που απαιτείται
για τα ταξίδια τους.
των αυτοαπασχολουµένων εργαζοµένων στην τουριστική βιοµηχανία και τις
συναφείς δραστηριότητες, πρέπει να διασφαλίζονται υπό την εποπτεία των
εθνικών και τοπικών διοικητικών αρχών, τόσο των χωρών προέλευσης όσο και
των χωρών υποδοχής µε ειδική φροντίδα, δεδοµένων των ειδικών
περιορισµών που συνδέονται, ειδικότερα, µε την εποχικότητα της
δραστηριότητας τους, την παγκόσµια διάσταση της βιοµηχανίας τους και την
ευελιξία που συχνά απαιτείται από αυτούς λόγω της φύσης της εργασίας
τους.
εργαζόµενοι στην τουριστική βιοµηχανία και τις συναφείς δραστηριότητες
έχουν το δικαίωµα και το καθήκον να αποκτήσουν κατάλληλη αρχική και
συνεχή εκπαίδευση. Θα πρέπει να έχουν επαρκή κοινωνική προστασία. Η
εργασιακή ανασφάλεια θα πρέπει να περιορίζεται, όσο είναι δυνατόν. Και
ένα συγκεκριµένο καθεστώς, µε ειδική αναφορά στην κοινωνική πρόνοια, θα
πρέπει να προσφέρεται στους εργαζοµένους που απασχολούνται εποχικά στον
τοµέα.
διαθέτει τις ικανότητες και τα προσόντα, πρέπει να έχει το δικαίωµα να
αναπτύξει επαγγελµατική δραστηριότητα στο χώρο του τουρισµού, στο
πλαίσιο των ισχυόντων εθνικών νόµων. Οι επιχειρηµατίες και οι επενδυτές
-ειδικά στο χώρο των µικρών και µεσαίων επιχειρήσεων- πρέπει να
δικαιούνται την ελεύθερη πρόσβαση στον τουριστικό τοµέα µε ελάχιστους
νοµικούς ή διοικητικούς περιορισµούς.
στα στελέχη και τους εργαζόµενους, είτε είναι µισθωτοί είτε όχι, από
διαφορετικές χώρες, συµβάλλει στην εµπέδωση της ανάπτυξης της παγκόσµιας
τουριστικής βιοµηχανίας. Αυτές οι κινήσεις πρέπει να διευκολύνονται, όσο είναι δυνατόν, σύµφωνα µε τους ισχύοντες εθνικούς νόµους και τις διεθνείς συµβάσεις.
αλληλεγγύης στην ανάπτυξη και τη δυναµική διεύρυνση των διεθνών
ανταλλαγών, οι πολυεθνικές επιχειρήσεις στον τοµέα της τουριστικής
βιοµηχανίας, δεν θα πρέπει να εκµεταλλεύονται τη δεσπόζουσα θέση που,
ορισµένες φορές, κατέχουν. Θα πρέπει να αποφεύγουν να εξελίσσονται σε
οχήµατα πολιτιστικών και κοινωνικών προτύπων που τεχνητά επιβάλλονται
στις κοινότητες υποδοχής. Με αντάλλαγµα την ελευθερία τους να επενδύουν
και να συναλλάσσονται, η οποία πρέπει να είναι πλήρως αναγνωρισµένη, θα
πρέπει να συµµετέχουν στην τοπική ανάπτυξη, αποφεύγοντας µέσω του
υπερβολικού επαναπατρισµού των κερδών τους ή των υποχρεωτικών εισαγωγών
τους, τη µείωση της συνεισφοράς τους στις οικονοµίες, στις οποίες είναι
εγκατεστηµένες.
από χώρες προέλευσης και χώρες υποδοχής, συµβάλλει στη βιώσιµη ανάπτυξη
του τουρισµού και στην δίκαιη κατανοµή των οφελών από την ανάπτυξή του.
τουριστική ανάπτυξη θα πρέπει να συνεργάζονται για την εφαρµογή αυτών
των αρχών και να επιβλέπουν την αποτελεσµατική υλοποίησή τους.
ανάπτυξης πρέπει να αναγνωρίζουν το ρόλο των διεθνών οργανισµών, ανάµεσα
στους οποίους ο Παγκόσµιος Οργανισµός Τουρισµού κατέχει την πρώτη θέση
και των µη κυβερνητικών οργανώσεων µε αρµοδιότητα στον τοµέα της
προώθησης και ανάπτυξης του τουρισµού, της προστασίας των ανθρωπίνων
δικαιωµάτων, του περιβάλλοντος ή της υγείας, µε τον οφειλόµενο σεβασµό
στις γενικές αρχές του διεθνούς δικαίου.
πρόθεσή τους να παραπέµπουν για διακανονισµό οποιεσδήποτε διαφορές τους
που αφορούν στην εφαρµογή ή την ερµηνεία του Παγκόσµιου Κώδικα Ηθικών
Αρχών για τον Τουρισµό, σε ένα αµερόληπτο τρίτο φορέα, γνωστό ως Παγκόσµια Επιτροπή για τις Τουριστικές Ηθικές Αρχές.