του 2011 στην Ελλάδα ως απάντηση στην κρίση του δημόσιου χρέους, μεταφράσθηκαν σε μια άνοδο κατά ένα τρίτο των αυτοκτονιών στη χώρα, σύμφωνα με μελέτη που
δόθηκε στη δημοσιότητα.
στοιχεία για τις αυτοκτονίες στην Ελλάδα από το 1983 ως το 2012 σε συσχετισμό
με τα γεγονότα που συνδέονται με τα προγράμματα λιτότητας από το 2008, ή
αντίθετα που αντανακλούν την ευημερία των προηγούμενων ετών (για παράδειγμα την
ένταξη της χώρας στην ευρωζώνη το 2002 ή τη διοργάνωση των Ολυμπιακών Αγώνων το
2004).
άνοδο των αυτοκτονιών στην Ελλάδα έπειτα από γεγονότα που συνδέονται με τη
λιτότητα”, διαπιστώνεται στη μελέτη αυτή που δημοσιεύεται στη βρετανική ιατρική
επιθεώρηση BMJ Open.
περιλάμβανε μειώσεις των μισθών των δημόσιων υπαλλήλων και μείωση των δαπανών
για την κοινωνική προστασία, μοιάζει να είχε την ισχυρότερη επίδραση στην
καμπύλη των αυτοκτονιών.
γυναικών) αυξήθηκε κατά μέσο όρο 35,7% “στους μήνες που
ακολούθησαν αυτή την ημερομηνία, σε σχέση με τον μέσο όρο των προηγούμενων
μηνών”, σύμφωνα με τον κύριο συντάκτη της μελέτης, τον καθηγητή Τσαρλς Μπράνας.
μεταξύ των ανδρών μετά την έναρξη της ελληνικής ύφεσης τον Οκτώβριο του 2008
(+13,1%), καθώς και τον Απρίλιο του 2012 (+29,7%), μετά την αυτοκτονία του
συνταξιούχου – απελπισμένου από τη λιτότητα – στην πλατεία Συντάγματος.
μηνιαίος αριθμός των αυτοκτονιών έφθασε στο υψηλότερο σημείο που είχε
παρατηρηθεί ποτέ τα 30 τελευταία χρόνια, με 62 και 64 αυτοκτονίες αντιστοίχως
γι’ αυτούς τους δύο μήνες.
στις πιο ευνοϊκές οικονομικά περιόδους: Φεβρουάριος 1983 και Νοέμβριος 1999 (14
αυτοκτονίες).
εκτιμά ότι δεν είναι μόνον οι οικονομικές πολιτικές που επηρεάζουν την καμπύλη
των αυτοκτονιών, αλλά επίσης “τα δημόσια μηνύματα” που συνοδεύουν
αυτές τις πολιτικές.
έχουν συνείδηση “του εν δυνάμει αρνητικού αντίκτυπου που έχουν στη δημόσια
υγεία, ιδιαίτερα στις αυτοκτονίες”, αυτά τα μέτρα λιτότητας, υπογραμμίζει
ο καθηγητής μιλώντας στο Γαλλικό Πρακτορείο.
παρουσιάζονται οι πολιτικές λιτότητας στο κοινό με τρόπο “λιγότερο
δραματικό” και επίσης να επιλέγονται οι “λιγότερο δραστικές”
πολιτικές όταν έχουν την ίδια οικονομική αποτελεσματικότητα.
