ΓΡΑΦΕΙ Η ΔΗΜΟΣΙΟΓΡΑΦΟΣ ΕΛΙΣΣΑΒΕΤ ΣΙΣΚΟΥ
Από τα απομνημονεύματα του Στρατηγού Ιωάννη Μακρυγιάννη : << Πατρίς, να μακαρίζης γενικώς όλους τους ́Ελληνες, ότι θυσιάστηκαν διά σένα να σ αναστήσουνε, να ξαναειπωθής άλλη μίαν φορά ελεύτερη πατρίδα, οπού ήσουνε χαμένη και σβυσμένη από τον κατάλογον των εθνών >>.
Την εποχή της τουρκικής κυριαρχίας ο χριστιανισμός και κυρίως ο ελληνισμός υπέστησαν πρωτοφανή στα χρονικά αφαίμαξη, κάτι που συνεχίστηκε και συνεχίζεται στα εδάφη που ακόμα δεν απελευθερώθηκαν και παραμένουν σκλαβωμένα μέχρι σήμερα. Συνεχίζουν μέχρι σήμερα οι Τούρκοι την κυριαρχία σε εδάφη που δεν τους ανήκουν, επιβάλλονται με εθνοκαθάρσεις, γενοκτονίες , απειλές, εξισλαμισμούς, δολοφονίες και φυλακίσεις λαών των οποίων τα εδάφη κατέκτησαν με τη βία.
Κατά τη διάρκεια της Οθωμανικής σκλαβιάς πολλοί χριστιανοί εξισλαμίστηκαν με τη βία, άλλοι για να μην φορολογούνται και άλλοι για να αποκτήσουν ανώτατα και επικερδέστατα αξιώματα. Οι περισσότεροι Έλληνες λόγιοι εκείνης της εποχής ζήτησαν άσυλο στη δύση, καθώς δεν άντεχαν την σκλαβιά.
Οι Οθωμανοί, παρά τα 400 χρόνια σκλαβιάς, αδυνατούσαν να περιορίσουν την τάση των σκλάβων για ξεσηκωμό και έτσι διαρκώς έψαχναν κάθε φορά βίαιους κατασταλτικούς τρόπους.
Η επανάσταση του 1821 ήταν διαφορετική από κάθε άλλη επανάσταση στο παρελθόν στην υπόδουλη Ελλάδα. Οι συνθήκες είχαν ωριμάσει και ήξεραν καλά πλέον οι διοργανωτές πως η βοήθεια από το εξωτερικό δε θα ερχόταν ποτέ.
<< Κατάλαβα τότε πως ό,τι κάνουμε θα το κάνουμε μόνοι μας >> , γράφει ο Γέρος του Μοριά Θεόδωρος Κολοκοτρώνης στα Απομνημονεύματά του. Πρόσθεσε μάλιστα πως η κίνηση των Ελλήνων ήταν δίκαιη, αφού ήταν εθνική και στόχευε στην αποτίναξη της σκλαβιάς : << Η επανάστασις η εδική μας δεν ομοιάζει με καμμιάν απ ́όσαις γίνονται την σήμερον εις την Ευρώπην. Της Ευρώπης αι επαναστάσεις εναντίον των διοικήσεών των είναι εμφύλιος πόλεμος. Ο εδικός μας πόλεμος ήτον ο πλέον δίκαιος, ήτον έθνος με άλλο έθνος, ήτον με ένα λαόν όπου ποτέ δεν ηθέλησε να αναγνωρισθή ως τοιούτος, ούτε να ορκιστή, παρά μόνον ό,τι έκαμνε η βία. Ούτε ο Σουλτάνος ηθέλησε ποτέ να θεωρήση τον ελληνικόν λαόν ως λαόν, αλλ ́ως σκλάβους >>.
Η επανάστασις ήταν απαίτηση όλων των Ελλήνων εναντίον των Οθωμανών. Οι Έλληνες καλούνταν να πολεμήσουν εναντίον των αλλοεθνών-απολίτιστων-αλλόθρησκων Οθωμανών και η επίκληση στο ένδοξο ελληνικό παρελθόν του Μιλτιάδου και του Θεμιστοκλέους ήταν συγκινητική και γινόταν για να τονώσει το ηθικό των.
<< Μη δειλιάσετε απόγονοι του Μιλτιάδου και Θεμιστοκλέους, μη φανήτε ανάξιοι της ελευθερίας σας, ο πόλεμος γίνεται δια την πίστιν και την πατρίδα, συλλογισθήτε πόσα κακά, πόσας τυραννίας υποφέρετε από τους Τούρκους, συλλογισθήτε πόσα κακά θέλουν κάνει εάν (ο μοι γένοιτο) θριαμβεύσωσι >>. Απόσπασμα από την διακήρυξη του ελληνικού στόλου στις 18 Απριλίου 1821.
Η επανάσταση είχε ανάγκη από κάποιο καθοδηγητικό κέντρο και η επίκληση βοήθειας από το εξωτερικό ήταν μια δυνατή ελπίδα για το λαό, παρόλο που ήξεραν οι διοργανωτές πως η έξωθεν βοήθεια ήταν αδύνατη.
Από τα Ορλωφικά κατάλαβαν οι υπόδουλοι Έλληνες, πως έπρεπε να βασιστούν μόνο στις δικές τους δυνάμεις. Πολύ ωραία το αποτύπωσε ο εθνικός μας ποιητής Διονύσιος Σολομός, το 1823, στον ”Ύμνον εις την Ελευθερίαν”
Μὲ τὰ ροῦχα αἱματωμένα ξέρω ὅτι ἔβγαινες κρυφὰ νὰ γυρεύεις εἰς τὰ ξένα ἄλλα χέρια δυνατά.
Μοναχὴ τὸ δρόμο ἐπῆρες, ἐξανάλθες μοναχή. δὲν εἲν’ εὔκολες οἱ θύρες, ἐὰν ἡ χρεία τὲς κουρταλεῖ.
Ἄλλος σου ἔκλαψε εἰς τὰ στήθια, ἀλλ’ ἀνάσασιν καμιά. ἄλλος σου ἔταξε βοήθεια καὶ σὶ ὲ γέλασε φριχτά.
”Το ξανθό γένος των Ρώσων που θα σώσει την Ελλάδα” το πληρώσαμε πολύ ακριβά στα Ορλωφικά (1770). Κάποιοι το πιστεύουν ακόμη και σήμερα, παρόλο που στην ιστορία μας περιγράφονται αρκετές ρωσοτουρκικές συμμαχίες στο παρελθόν και μάλιστα σε χρόνια κρίσιμα-δύσκολα για τον Ελληνισμό, το βλέπουμε ακόμη και σήμερα.
Κανείς δε θα μας σώσει, μόνοι μας πρέπει να φροντίσουμε η Ελλάδα μας να γίνει ισχυρή δύναμη για να μας υπολογίζουν.
Η ίδρυση της Φιλικής Εταιρείας με έδρα την Οδησσό, καθόρισε την επιτυχία του αγώνα για την αποτίναξη του ζυγού, αφού στηρίχθηκε, στη συνέχεια, ο αγώνας αυτός, μέχρι τέλους, από γενναίους Έλληνες.
Το 1814 τρεις μικρέμποροι, ο Νικόλαος Σκουφάς από το Κομπότι της Άρτας, ο Εμμανουήλ Ξάνθος από την Πάτμο και ο Αθανάσιος Τσακάλωφ από τα Ιωάννινα, ίδρυσαν την φιλική εταιρεία. Στην φιλική εταιρεία μπορούσαν να γίνουν μέλη μόνο Έλληνες, οι οποίοι μάλιστα να μην έχουν καμία σχέση με άλλες οργανώσεις.
Στις 12 Απριλίου του 1820, αφού η δομή της είχε εμπλουτιστεί με όλο και περισσότερους Έλληνες, η ηγεσία προτάθηκε, από τον Εμμανουήλ Ξάνθο και εκ μέρους της αόρατης αρχής, στον Αλέξανδρο Υψηλάντη, αφού προηγουμένως είχε αρνηθεί ο Ιωάννης Καποδίστριας. Ο πρίγκιπας Αλέξανδρος Υψηλάντης, γόνος αριστοκρατικής οικογένειας φαναριωτών με ρίζες από τον Εύξεινο Πόντο, αποδέχθηκε με συγκίνηση την πρόταση των φιλικών να ηγηθεί της Φιλικής Εταιρείας.
Ο Αλέξανδρος Υψηλάντης ήταν στρατιωτικός-συνταγματάρχη και ήρωας πολέμου και γι αυτό ήξερε καλά να σχεδιάσει αυτόν τον τόσο σημαντικό απελευθερωτικό αγώνα για το έθνος των Ελλήνων. Έλαβε διετή άδεια από την υπηρεσία του στη Ρωσία και έβαλε σε εφαρμογή τα σχέδιά του, φροντίζοντας ταυτόχρονα να μαζέψει χρήματα για τον αγώνα από πλουσίους Έλληνες.
Ο ηγέτης Αλέξανδρος Υψηλάντης φρόντισε να ενημερώσει αρχιερείς, άρχοντες, προεστούς και όλους τους προύχοντες του γένους, για τους στόχους και την απόφαση να ξεκινήσει σύντομα η επανάσταση. Κήρυκες κατάφεραν να ξεσηκώσουν τους Έλληνες, διαδίδοντας το αιώνιο παραμύθι της βοήθειας μεγάλης δύναμης από έξω, των Ρώσων, σε συνδυασμό με διάφορα φανταστικά σενάρια και με τη βοήθεια των μεγάλων οπλαρχηγών η επανάσταση γενικεύτηκε από την αρχή.
Εκείνο το χρονικό διάστημα, λες και όλα στριφογύριζαν με τη θετική πλευρά τους γύρω από την ποθητή ελευθερία, του ενδοξότερου λαού του πλανήτη μας, των Ελλήνων. Ο εμφύλιος πόλεμος μεταξύ του Μαχμούτ και του Αλή πασά, ανάγκασε τον Χουρσίτ πασά να αναχωρήσει τον Ιανουάριο από το πεδίο της μάχης. Αυτό διευκόλυνε το έργο της επανάστασης.
Η αποστασία του Αλή πασά Τεπελενλή, του Αλβανού διοικητή των Ιωαννίνων, απασχόλησε την Υψηλή Πύλη, καθώς και πολλές τουρκικές δυνάμεις της Ρούμελης, καθ ́ όλη τη διάρκεια του 1821. Οι Οθωμανοί ήταν σε εμφύλιο όταν ο Υψηλάντης ξεδίπλωσε το σχέδιό του και όταν ήρθαν οι πρώτες επιτυχίες ήταν ιδιαίτερα ενθαρρυντικές για τους υπόδουλους.
Αυτός ο ξεσηκωμός των Ελλήνων αν και είχε ελάχιστη οργάνωση (όση οργάνωση και να είχαν, όλα γίνονταν στα κρυφά), ωστόσο όμως είχε μεγάλη αποφασιστικότητα και αυθορμητισμό. Είχαν μεγάλη δίψα για ελευθερία και έτσι κατάφεραν να νικήσουν αντίπαλο με στρατιωτική, οικονομική και διοικητική οργάνωση.
Το Οθωμανικό κράτος είχε τότε συμμάχους τους λαούς της Ευρώπης και μόνο για τα συμφέροντά τους και γι ́ αυτό δεν ήθελαν να διασπαστεί οι Ευρωπαίοι. Δεν τους ένοιαζε εάν το Έθνος των Ελλήνων, το οποίο τους χάρισε απλόχερα το φως της αφύπνισης και διαμόρφωσε τον πολιτισμό τους, ήταν σκλαβωμένο επί αιώνες κάτω από έναν δυσβάστακτο ζυγό αλλοεθνών-απολίτιστων-αλλόθρησκων Οθωμανών-Τούρκων.
Ο Κολοκοτρώνης στα απομνημονεύματά του μεταξύ άλλων αναφέρεται και σε μία χαρακτηριστική συνάντηση που είχε με τον Χάμιλτον. Ο Ουίλιαμ Χάμιλτον ήταν ιρλανδικής καταγωγής, με το ξέσπασμα της επανάστασης ανέλαβε τη διοίκηση των Αγγλικών πολεμικών πλοίων που περιπολούσαν στο Αιγαίο, με κύρια αποστολή την ασφάλεια των αγγλικών εμπορικών πλοίων. Κατά τη διάρκεια της συζήτησης, ο Χάμιλτον πρότεινε στον Κολοκοτρώνη να συμβιβαστούν με τους τούρκους με τη μεσολάβηση της Αγγλίας.
<< Μίαν φοράν, όταν επήραμεν το Ναύπλιον, ήλθε ο Άμιλτον να με ειδή. Μου είπε ότι : Πρέπει οι Έλληνες να ζητήσουν συμβιβασμόν και η Αγγλία να μεσιτεύση >>. << Εγώ του αποκρίθηκα ότι : Αυτό δεν γίνεται ποτέ, ελευθερία ή θάνατος >>. << Εμείς, καπετάν Άμιλτον, ποτέ συμβιβασμόν δεν εκάμαμεν με τον τούρκο. Άλλους έκοψε, άλλους εσκλάβωσε με το σπαθί και άλλους, καθώς εμείς, εζούσαμεν ελεύθεροι από γενεάς εις γενεάν. Ο βασιλεύς μας (Κωνσταντίνος Παλαιολόγος) εσκοτώθη, καμμία συνθήκη δεν έκαμε. Η φρουρά του είχε παντοτινόν πόλεμον με τους τούρκους και δύο φρούρια ήταν πάντοτε ανυπότακτα >>. << Με είπε : Ποία είναι η βασιλική φρουρά του, ποία είναι τα φρούρια; >> << Η φρουρά του βασιλέως μας είναι οι λεγόμενοι κλέφτες, τα φρούρια η Μάνη και το Σούλι και τα βουνά. Έτσι δεν με ομίλησε πλέον >>.
ΕΑΝ ΕΚΑΝΑΝ ΣΥΜΒΙΒΑΣΜΟΝ ΣΗΜΕΡΑΔΕ ΘΑ ΥΠΗΡΧΕ ΕΛΛΑΔΑ.
ΧΡΟΝΙΑ ΠΟΛΛΑ! ΖΗΤΩ ΤΟ ΕΘΝΟΣ! ΖΗΤΩ Η ΕΛΛΑΔΑ ΜΑΣ!
