Επί δεκαετίες, η Πέλλα βιώνει μια ιδιότυπη «συγκοινωνιακή εξορία». Ενώ οι γειτονικοί νομοί αναβαθμίζονται, η δική μας γη, η γη που τροφοδοτεί με τα προϊόντα της την Ευρώπη και με την ιστορία της τον παγκόσμιο πολιτισμό, παραμένει εγκλωβισμένη σε ένα οδικό και σιδηροδρομικό δίκτυο που θυμίζει περασμένους αιώνες. Η πρόσφατη σύσκεψη στην Αντιπεριφέρεια Πέλλας, υπό τον κ. Τζαμτζή και με την παρουσία των Βουλευτών του νομού, αντί να αποτελέσει το εφαλτήριο μιας ολιστικής αντεπίθεσης, εξελίχθηκε σε μια ακόμη άσκηση «πολιτικής διαχείρισης της μιζέριας».
Είναι καιρός να ειπωθούν οι αλήθειες με το όνομά τους. Οι τοποθετήσεις των κ.κ. Σταμενίτη, Βασιλειάδη και Τζάκρη, αν και διαφέρουν σε ύφος και κομματική αφετηρία, συγκλίνουν σε ένα απογοητευτικό σημείο: Στην αποσπασματική, ελλειμματική και τελικά επικίνδυνη προσέγγιση του σιδηροδρομικού ζητήματος.
Το Θέατρο του Παραλόγου: Μια Σύσκεψη «Κατόπιν Εορτής»
Ο Αντιπεριφερειάρχης Πέλλας, κ. Ιορδάνης Τζαμτζής, συγκάλεσε μια σύσκεψη για να συζητηθεί η σύνδεση Θεσσαλονίκης – Γιαννιτσών – Έδεσσας. Μόνο που το ημερολόγιο γράφει 2026. Η «πρωτοβουλία» αυτή έρχεται με καθυστέρηση ετών, όταν οι χρηματοδοτικές ευκαιρίες του Ταμείου Ανάκαμψης έχουν ήδη αρχίσει να στενεύουν και όταν ο κόσμος της Πέλλας έχει χορτάσει από «θα» και «μελέτες σκοπιμότητας».
Το βασικό πρόβλημα δεν είναι μόνο η καθυστέρηση. Είναι η έλλειψη οράματος. Η ηγεσία της Αντιπεριφέρειας και οι Βουλευτές φαίνεται να αντιμετωπίζουν το τρένο ως ένα «πολυτελές συμπλήρωμα» του οδικού άξονα, και όχι ως τη σπονδυλική στήλη μιας νέας οικονομικής γεωγραφίας.
Διονύσης Σταμενίτης: Η Πολιτική των «Κουμπωμάτων»
Ο κ. Σταμενίτης δήλωσε πως «η ώρα της διεκδίκησης έφτασε». Αναρωτιέται κανείς, πού βρισκόταν αυτή η ώρα τα προηγούμενα επτά χρόνια; Η πρότασή του για επέκταση από τη Σίνδο στα Γιαννιτσά και «κούμπωμα» στη Σκύδρα είναι μια πρόταση που βλέπει την Πέλλα ως μια ευθεία γραμμή. Ξεχνά, ή επιλέγει να αγνοεί, ότι η Πέλλα έχει βάθος. Το να «κουμπώσεις» το νέο δίκτυο στο υφιστάμενο της Σκύδρας, χωρίς να έχεις εξασφαλίσει την πλήρη ανακατασκευή της γραμμής προς Έδεσσα και Άρνισσα, είναι σαν να βάζεις μια μηχανή Ferrari σε ένα σασί από σαράβαλο.
Λάκης Βασιλειάδης: Ο Ρεαλισμός της Υποταγής
Ο κ. Βασιλειάδης μίλησε για «συστηματική συνεργασία» και «ρεαλισμό». Ο ρεαλισμός του, όμως, εξαντλείται στην αποδοχή μιας αργόσυρτης διαδικασίας που ξεκινά τώρα με… μελέτες σκοπιμότητας. Όταν ο λαός της Πέλλας ακούει για «μελέτες σκοπιμότητας» από κυβερνητικούς βουλευτές, καταλαβαίνει ένα πράγμα: Παραπομπή στις ελληνικές καλένδες. Ο ρεαλισμός που χρειάζεται η Πέλλα δεν είναι η αναμονή, αλλά η απαίτηση για άμεση ένταξη σε χρηματοδοτικά πρωτόκολλα.
Θεοδώρα Τζάκρη: Η Κριτική χωρίς την Υπέρβαση
Η κ. Τζάκρη, από την πλευρά της, ορθά στηλιτεύει την απραξία της Περιφέρειας και της Κυβέρνησης. Ωστόσο, και η δική της ρητορική παραμένει εγκλωβισμένη στο δίπολο Έδεσσα-Γιαννιτσά. Παρόλο που αναδεικνύει το ζήτημα των συμφερόντων των παραχωρησιούχων αυτοκινητοδρόμων, αποτυγχάνει να προτείνει την ολιστική ανατροπή που έχει ανάγκη ο νομός, μένοντας σε μια στείρα αντιπαράθεση για το ποιος έκανε τις περισσότερες μελέτες στο παρελθόν.
Το Ολιστικό Όραμα: Η Πέλλα των Τριών Πυλώνων
Γιατί η προσέγγιση των πολιτικών μας είναι λάθος; Διότι το σιδηροδρομικό δίκτυο της Πέλλας δεν πρέπει να σχεδιαστεί μόνο για να πηγαίνουν οι πολίτες των Γιαννιτσών στη Θεσσαλονίκη για καφέ. Πρέπει να σχεδιαστεί ως γραμμή παραγωγής, εξαγωγών και τουριστικής αιχμής.
1. Η Ξεχασμένη Αλμωπία: Το Έγκλημα της Μη Αναβίωσης του Τρένου της Καρατζόβας
Είναι αδιανόητο το 2026 να συζητάμε για σιδηρόδρομο στην Πέλλα και η λέξη «Αριδαία» να μην υπάρχει στην ατζέντα. Η Αλμωπία είναι ο πνεύμονας της Πέλλας.
- Αγροτική Οικονομία: Χιλιάδες τόνοι φρούτων και μεταποιημένων προϊόντων φεύγουν από την Αλμωπία με φορτηγά, αυξάνοντας το κόστος και το περιβαλλοντικό αποτύπωμα. Η σύνδεση της Αριδαίας με το κεντρικό δίκτυο (μέσω Σκύδρας) θα σήμαινε άμεση πρόσβαση στα λιμάνια και στις αγορές της Κεντρικής Ευρώπης.
- Τουρισμός: Τα Λουτρά Πόζαρ δέχονται εκατοντάδες χιλιάδες επισκέπτες ετησίως. Φανταστείτε έναν τουρίστα που προσγειώνεται στο αεροδρόμιο «Μακεδονία», παίρνει τον προαστιακό και φτάνει στην Αριδαία. Αυτό είναι ανάπτυξη. Η σιωπή των Βουλευτών και του Αντιπεριφερειάρχη για την αναβίωση της γραμμής της Αριδαίας είναι μια ομολογία αποτυχίας απέναντι στους κατοίκους της Αλμωπίας.
-
Το Έγκλημα κατά της Αλμωπίας – Η Απουσία του «Τρένου της Καρατζόβας»
Εδώ είναι που η κριτική μας γίνεται αμείλικτη. Πώς τολμάτε να κάνετε σύσκεψη για τον σιδηρόδρομο στην Πέλλα και να μην υπάρχει ούτε μία αναφορά στην αναβίωση της γραμμής προς Αριδαία;
Η Αλμωπία δεν είναι απλώς ένας δήμος· είναι η παραγωγική ατμομηχανή του νομού.
- Αγροτικός Τομέας: Περισσότεροι από 100.000 τόνοι φρούτων (ροδάκινα, κεράσια, σπαράγγια) παράγονται ετησίως στην περιοχή. Αυτά τα προϊόντα «πνίγονται» στο τεράστιο κόστος μεταφοράς των φορτηγών. Ένα τρένο που θα ξεκινούσε από την Αριδαία και θα συνδεόταν με τη Σκύδρα και από εκεί με το λιμάνι της Θεσσαλονίκης, θα σήμαινε αύξηση του εισοδήματος του παραγωγού κατά 20-30%.
- Τουρισμός: Τα Λουτρά Πόζαρ είναι ένας από τους κορυφαίους προορισμούς στην Ελλάδα. Το 2026, ο τουρίστας θέλει «Green Travel». Θέλει να προσγειωθεί στο αεροδρόμιο και σε 1,5 ώρα να βρίσκεται στην Αριδαία με το τρένο. Αντί γι’ αυτό, του προσφέρετε ένα οδικό δίκτυο-καρμανιόλα και μηδενική σιδηροδρομική πρόσβαση.
Η μη συμπερίληψη της Αριδαίας στον σιδηροδρομικό σχεδιασμό είναι μια πράξη οικονομικής γενοκτονίας για την περιοχή. Ο κ. Τζαμτζής, ως πρώην Δήμαρχος και γνώστης της περιοχής, θα έπρεπε να είναι ο πρώτος που θα απαιτούσε την αναβίωση του «Decauville» της Καρατζόβας σε σύγχρονη μορφή. Η σιωπή του είναι εκκωφαντική.
2. Ο Άξονας Σκύδρα – Έδεσσα – Άρνισσα: Πέρα από το «Κούμπωμα»
Η υφιστάμενη γραμμή είναι απαξιωμένη. Το να μιλάμε για «κούμπωμα» στη Σκύδρα χωρίς να απαιτούμε την πλήρη ανακαίνιση, ηλεκτροκίνηση και σηματοδότηση της γραμμής μέχρι την Άρνισσα είναι κοροϊδία.
- Η Έδεσσα, ως διοικητικό κέντρο και τουριστικός προορισμός, χρειάζεται ένα τρένο που να λειτουργεί με συχνότητα προαστιακού, όχι ένα τρένο-φάντασμα.
- Η Άρνισσα και η Βεγορίτιδα αποτελούν το «κλειδί» για τον τουρισμό τεσσάρων εποχών (Καϊμάκτσαλαν, υδάτινος τουρισμός). Η απαξίωση αυτού του κομματιού αποκόπτει την Πέλλα από τη σύνδεσή της με τη Φλώρινα και το Μοναστήρι, ακυρώνοντας τον διασυνοριακό χαρακτήρα που θα έπρεπε να έχει το έργο.
-
Ο Σιδηροδρομικός Σταθμός Έδεσσας – Το Μνημείο της Εγκατάλειψης
Αν θέλει κανείς να δει το μέγεθος της αποτυχίας της Αντιπεριφέρειας και των Βουλευτών, δεν έχει παρά να επισκεφθεί τον Σταθμό της Έδεσσας. Μια πόλη-σύμβολο, η «Πόλη των Νερών», διαθέτει έναν σταθμό που θυμίζει βομβαρδισμένο τοπίο σε εμπόλεμη ζώνη.
- Η εικόνα της ντροπής: Σπασμένα τζάμια, σκουριασμένες ράγες, έλλειψη προσωπικού, πλήρης απουσία ψηφιακής ενημέρωσης. Αυτή είναι η «πύλη εισόδου» που οραματίζεστε;
- Η απαξίωση της Άρνισσας: Η γραμμή προς την Άρνισσα, που θα μπορούσε να είναι η πιο θεαματική τουριστική διαδρομή στην Ευρώπη (δίπλα στη Βεγορίτιδα), αφήνεται να ρημάξει.
Αντί να μιλάτε για «κουμπώματα» στη Σκύδρα, γιατί δεν απαιτείτε την άμεση ανακαίνιση της γραμμής Σκύδρα-Έδεσσα-Άρνισσα; Γιατί επιτρέπετε στον ΟΣΕ να αντιμετωπίζει την Έδεσσα σαν έναν τερματικό σταθμό «δεύτερης διαλογής»;
3. Η Νέα Γραμμή μέσω Γιαννιτσών: Αναγκαιότητα, όχι Αντάλλαγμα
Η δημιουργία της γραμμής μέσω Γιαννιτσών είναι αυτονόητη. Τα Γιαννιτσά, μια πόλη με τεράστια εμπορική κίνηση, δεν μπορεί να παραμένει η μοναδική μεγάλη πόλη της Μακεδονίας χωρίς τρένο. Όμως, αυτή η γραμμή δεν πρέπει να θεωρείται «αντάλλαγμα» για την παραμέληση της υπόλοιπης Πέλλας. Πρέπει να είναι το πρώτο σκέλος ενός δακτυλίου (ring) που θα συνδέει όλη την Πέλλα σε ένα ενιαίο σύστημα.
Η Οικονομική Διάσταση: Γιατί μας Λένε Ψέματα για το Κόστος;
Ακούμε συχνά το επιχείρημα ότι «δεν υπάρχουν χρήματα» ή ότι «το κόστος είναι μεγάλο». Πρόκειται για το μεγαλύτερο πολιτικό ψέμα.
- Ταμείο Ανάκαμψης και ΕΣΠΑ: Η Ελλάδα έχει πρόσβαση σε δισεκατομμύρια για την «πράσινη μετάβαση». Τι πιο πράσινο από τον σιδηρόδρομο; Αν η Πέλλα δεν είναι στις προτεραιότητες, είναι γιατί η πολιτική της ηγεσία δεν ξέρει ή δεν θέλει να διεκδικήσει.
- Το Κόστος της Μη Δράσης: Πόσο κοστίζει στην Πέλλα η απώλεια ανταγωνιστικότητας των προϊόντων της; Πόσο κοστίζει η φυγή των νέων από την Αλμωπία και την Έδεσσα; Πόσο κοστίζει η περιβαλλοντική επιβάρυνση από τις χιλιάδες νταλίκες; Το κόστος της «μη κατασκευής» είναι πολλαπλάσιο από το κόστος του έργου.
Η Κριτική στον Αντιπεριφερειάρχη: Ο Συντονιστής της Στασιμότητας
Ο κ. Τζαμτζής, ως επικεφαλής της Π.Ε. Πέλλας, έχει την κύρια ευθύνη. Δεν αρκεί να συγκαλεί συσκέψεις για να καταγράφονται οι απόψεις των βουλευτών. Ο ρόλος του είναι να συνθέτει και να επιβάλλει μια ενιαία γραμμή διεκδίκησης.
- Γιατί η Αντιπεριφέρεια δεν έχει εκπονήσει ένα δικό της Master Plan για τον «Σιδηρόδρομο της Πέλλας» που να περιλαμβάνει την Αριδαία και την Άρνισσα;
- Γιατί αφήνει τους Βουλευτές να αναλώνονται σε μικροκομματικές κορώνες αντί να τους υποχρεώσει να υπογράψουν ένα κοινό «μνημόνιο διεκδίκησης» για ολόκληρο τον νομό;
Η στάση του Αντιπεριφερειάρχη δείχνει μια ηγεσία που απλώς παρακολουθεί τις εξελίξεις αντί να τις διαμορφώνει. Η Πέλλα δεν χρειάζεται έναν διαχειριστή των προβλημάτων της Αθήνας, αλλά έναν μαχητή των αναγκών του τόπου.
Η Ευθύνη των Βουλευτών: Η Πέλλα δεν είναι «Εκλογική Περιφέρεια», είναι Πατρίδα
Κύριοι Σταμενίτη και Βασιλειάδη, κυρία Τζάκρη: Ο λαός της Πέλλας σας έστειλε στη Βουλή για να φέρετε λύσεις, όχι για να μας λέτε πόσο καλή είναι η «συγκυρία» ή πόσο «δίκαιο» είναι το αίτημά μας.
- Πού είναι η πίεση για την ένταξη της γραμμής της Αριδαίας στα διευρωπαϊκά δίκτυα;
- Πού είναι η δέσμευση για ένα συγκεκριμένο χρονοδιάγραμμα ανακαίνισης της γραμμής Έδεσσας-Άρνισσας;
- Γιατί επιτρέπετε στον ΟΣΕ και το Υπουργείο να αντιμετωπίζουν την Πέλλα ως «παράκαμψη» και όχι ως «προτεραιότητα»;
Η εικόνα των Βουλευτών να συμφωνούν σε «γενικές αρχές» ενώ η Αλμωπία παραμένει εκτός κάδρου, είναι η επιτομή της πολιτικής ανεπάρκειας.
Τώρα ή Ποτέ – Ολιστικά ή Καθόλου
Η Πέλλα βρίσκεται σε ένα σταυροδρόμι. Ή θα αποκτήσει ένα σύγχρονο, ενιαίο σιδηροδρομικό δίκτυο που θα συνδέει Γιαννιτσά, Σκύδρα, Έδεσσα, Αριδαία και Άρνισσα, ή θα καταδικαστεί οριστικά σε μαρασμό.
Δεν δεχόμαστε «μισά» έργα. Δεν δεχόμαστε «κουμπώματα» σε ερειπωμένες γραμμές. Δεν δεχόμαστε τον αποκλεισμό της Αλμωπίας.
Απαιτούμε:
- Άμεση χρηματοδότηση για τη νέα γραμμή Σίνδος-Γιαννιτσά-Σκύδρα.
- Ταυτόχρονη πλήρη αναβάθμιση της γραμμής Σκύδρα-Έδεσσα-Άρνισσα.
- Εκπόνηση μελέτης και δέσμευση κονδυλίων για την επαναλειτουργία της γραμμής προς Αριδαία.
Οτιδήποτε λιγότερο είναι μια ακόμη πράξη στο δράμα της υποβάθμισης της Πέλλας. Οι πολιτικοί μας κρίνονται όχι από τις συσκέψεις τους, αλλά από τα αποτελέσματα. Και μέχρι στιγμής, το μόνο που ακούμε είναι ο ήχος ενός τρένου που δεν έρχεται ποτέ, την ώρα που η Αλμωπία και η ορεινή Πέλλα μένουν στις αποβάθρες της ιστορίας.
Κύριοι, αν δεν μπορείτε να διεκδικήσετε το όλον, τότε είστε μέρος του προβλήματος, όχι της λύσης.
Η Αγροτική Αιμορραγία – Όταν οι Ράγες Γίνονται «Θηλιά» για τον Παραγωγό
Δεν είναι μυστικό ότι η Πέλλα αποτελεί τον «κήπο της Ευρώπης». Από τους οπωρώνες της Αλμωπίας μέχρι τους κάμπους των Γιαννιτσών και της Σκύδρας, ο νομός παράγει πλούτο που μεταφράζεται σε εκατοντάδες εκατομμύρια ευρώ σε εξαγωγές. Ωστόσο, αυτός ο πλούτος κινείται πάνω σε ρόδες, όχι σε ράγες. Και εδώ ξεκινά το έγκλημα.
Το Κόστος της «Νταλίκας»
Σήμερα, ένας παραγωγός ή ένας εξαγωγέας από την Πέλλα είναι αναγκασμένος να πληρώνει υπέρογκα ποσά για καύσιμα, διόδια και συντήρηση φορτηγών για να φτάσουν τα προϊόντα του στο λιμάνι της Θεσσαλονίκης ή στις αγορές των Βαλκανίων και της Κεντρικής Ευρώπης.
- Σύγκριση: Ένα εμπορικό τρένο μπορεί να μεταφέρει το φορτίο 50 νταλικών με το 1/3 του κόστους.
- Ανταγωνιστικότητα: Οι γείτονές μας (Βούλγαροι, Σέρβοι) επενδύουν μανιωδώς στον σιδηρόδρομο. Αν η Πέλλα δεν αποκτήσει εμπορικό σταθμό στη Σκύδρα και τα Γιαννιτσά, με σύνδεση προς την Αριδαία, τα προϊόντα μας θα γίνουν σύντομα «ακριβά» για τις διεθνείς αγορές, όχι λόγω ποιότητας, αλλά λόγω μεταφορικού κόστους.
Η σύσκεψη στην Αντιπεριφέρεια αγνόησε προκλητικά τη σύνδεση του σιδηροδρόμου με τη Βιομηχανική Περιοχή και τα συσκευαστήρια. Πού είναι ο σχεδιασμός για εμπορευματικό κέντρο (logistics center); Γιατί οι Βουλευτές δεν απαιτούν τη δημιουργία «ψυχόμενων βαγονιών» για τα ευπαθή προϊόντα μας; Η απάντηση είναι απλή: Γιατί η οπτική τους σταματά εκεί που τελειώνει η άσφαλτος.
Το Τουριστικό «Βατερλό» – Ένας Νομός-Κοσμήμα χωρίς Πρόσβαση
Ας μιλήσουμε για το Τουριστικό Τρίγωνο: Λουτρά Πόζαρ – Καταρράκτες Έδεσσας – Καϊμάκτσαλαν/Βεγορίτιδα.
- Η Προδοσία της Αριδαίας: Το «Τρένο της Καρατζόβας» δεν είναι μια ρομαντική ανάμνηση του Α’ Παγκοσμίου Πολέμου. Είναι μια τουριστική αναγκαιότητα. Η σύνδεση της Αριδαίας θα επέτρεπε τη μαζική ροή επισκεπτών από τη Θεσσαλονίκη και το εξωτερικό, που θα μπορούσαν να επισκεφθούν τα Λουτρά χωρίς την ταλαιπωρία του επαρχιακού οδικού δικτύου.
- Η Απαξίωση της Άρνισσας: Η σιδηροδρομική διαδρομή που αγκαλιάζει τη λίμνη Βεγορίτιδα θεωρείται μία από τις ομορφότερες στην Ελλάδα. Αντί να είναι το «Orient Express» της Μακεδονίας, είναι μια γραμμή που την αφήνουν να ρημάξει, αποκόπτοντας τον Άγιο Αθανάσιο και το χιονοδρομικό κέντρο από μια σύγχρονη πρόσβαση.
- Ο Σταθμός της Έδεσσας ως «Φάντασμα»: Η Έδεσσα, που θα έπρεπε να είναι ο κεντρικός κόμβος για τον τουρισμό της περιοχής, βλέπει τον σταθμό της να παρακμάζει. Ένας τουρίστας που φτάνει σήμερα στην Έδεσσα με τρένο, έρχεται αντιμέτωπος με την εικόνα της εγκατάλειψης. Είναι αυτό το «brand name» που θέλει να πουλήσει ο κ. Τζαμτζής;
Η Σύγκριση που Πονάει – Γιατί η Ημαθία και η Λάρισα «Τρέχουν» και η Πέλλα «Σέρνεται»;
Αν κοιτάξει κανείς τον χάρτη των σιδηροδρομικών επενδύσεων, θα δει ότι η Πέλλα είναι ο «φτωχός συγγενής».
- Στην Ημαθία, η Βέροια και η Νάουσα έχουν εξασφαλίσει μια ροή που, παρά τα προβλήματα του ΟΣΕ, τους κρατά στο παιχνίδι.
- Στη Λάρισα, ο σιδηρόδρομος είναι η ραχοκοκαλιά της πόλης.
Γιατί η Πέλλα μένει πίσω;
Διότι οι πολιτικοί μας εκπρόσωποι έχουν συνηθίσει στην «πολιτική της γκρίνιας» αντί για την «πολιτική της απαίτησης». Ο κ. Τζαμτζής και οι Βουλευτές της ΝΔ φαίνεται να αρκούνται στις υποσχέσεις των Αθηνών, ενώ η κ. Τζάκρη αναλώνεται στο να θυμίζει τι δεν έγινε, χωρίς όμως να πιέζει για μια συνολική ανατροπή τώρα. Η Πέλλα υποφέρει από πολιτική εσωστρέφεια. Κάθε πόλη κοιτάζει το δικό της «χωράφι», και στο τέλος ολόκληρος ο νομός χάνει το τρένο της ανάπτυξης.
Το Ταμείο Ανάκαμψης και η «Τελευταία Ευκαιρία»
Βρισκόμαστε στο 2026. Το Ταμείο Ανάκαμψης και Ανθεκτικότητας (RRF) ήταν η χρυσή ευκαιρία για την Ελλάδα να εκσυγχρονίσει τον σιδηρόδρομό της. Πόσα από αυτά τα δισεκατομμύρια κατευθύνθηκαν στην Πέλλα; Σχεδόν μηδέν.
Οι Βουλευτές μας πανηγυρίζουν για τον οδικό άξονα των 400 εκατομμυρίων. Σαφώς και είναι απαραίτητος. Αλλά στην Ευρώπη του 2026, το να πανηγυρίζεις για έναν δρόμο που έπρεπε να έχει γίνει το 1990, ενώ αγνοείς το τρένο, είναι σαν να πανηγυρίζεις επειδή πήρες σταθερό τηλέφωνο την εποχή του 5G.
Η κ. Τζάκρη ανέφερε ότι υπάρχουν 5 δις αδιάθετα στο Ταμείο Ανάκαμψης. Αν αυτό ισχύει, τότε η μη διεκδίκηση της γραμμής για Αριδαία και της πλήρους ανακαίνισης του άξονα προς Άρνισσα είναι έγκλημα καθοσιώσεως. Πού είναι τα κοινά υπομνήματα; Πού είναι οι πιέσεις προς τον κ. Κυρανάκη και τον εκάστοτε Υπουργό;
Το Ολιστικό Master Plan που Απαιτούμε (ΟΧΙ ΑΛΛΕΣ ΜΕΛΕΤΕΣ)
Δεν θέλουμε άλλες «μελέτες σκοπιμότητας». Η σκοπιμότητα αποδεικνύεται από την ίδια τη ζωή. Απαιτούμε ένα Ενιαίο Σιδηροδρομικό Δίκτυο Πέλλας (ΕΣΔΠ) που θα περιλαμβάνει:
| Άξονας | Κατάσταση | Απαίτηση |
| Θεσσαλονίκη – Γιαννιτσά – Σκύδρα | Νέα Χάραξη | Άμεση δημοπράτηση, ηλεκτροκίνηση, εμπορικός σταθμός στα Γιαννιτσά. |
| Σκύδρα – Έδεσσα – Άρνισσα | Υφιστάμενη (Υπό κατάρρευση) | Πλήρης ανακατασκευή γραμμής, εκσυγχρονισμός σταθμών, τουριστικά δρομολόγια. |
| Σκύδρα – Αριδαία (Αλμωπία) | Ανύπαρκτη (Πρώην Decauville) | Αναβίωση τώρα. Σύνδεση της αγροτικής παραγωγής και των Λουτρών Πόζαρ. |
| Σύνδεση με Δυτ. Μακεδονία | Αποκομμένη | Επανασύνδεση με Φλώρινα και Κοζάνη για τη δημιουργία Μακεδονικού Δακτυλίου. |
ΕΠΙΛΟΓΟΣ: Η Ώρα της Ευθύνης (ή της Παραίτησης)
Κύριε Αντιπεριφερειάρχη, κύριοι Βουλευτές,
Ο λαός της Πέλλας σας παρακολουθεί. Η εποχή που μας «ταΐζατε» με φωτογραφίες από συσκέψεις και δελτία τύπου γεμάτα αοριστολογίες έχει περάσει ανεπιστρεπτί.
- Αν δεν μπορείτε να δείτε την Πέλλα ως ένα ενιαίο σύνολο…
- Αν δεν μπορείτε να απαιτήσετε το τρένο στην Αριδαία…
- Αν δεν μπορείτε να φέρετε την Έδεσσα και την Άρνισσα στο προσκήνιο…
- Αν αρκείστε στο να «κουμπώνετε» νέες γραμμές σε παλιά ερείπια…
…τότε απλώς αποτύχατε.
Η Πέλλα δεν είναι το «πίσω προαύλιο» της Θεσσαλονίκης. Είναι ένας τόπος με τεράστιες δυνατότητες που στραγγαλίζονται από τη δική σας πολιτική ανεπάρκεια. Το τρένο της ανάπτυξης περνάει τώρα. Αν το χάσουμε και αυτή τη φορά, η ιστορία θα γράψει ότι την ώρα που η Πέλλα χρειαζόταν ηγέτες με όραμα, είχε απλώς διαχειριστές της μιζέριας.
Σταματήστε τις συσκέψεις. Φέρτε τις ράγες. Ολιστικά. Τώρα.
