41
ΚΟΖΑΝΗ – ΑΠΟΣΤΟΛΗ: Στην καρδιά της Μακεδονίας, εκεί που το ποδόσφαιρο είναι κάτι παραπάνω από άθλημα, το Δημοτικό Στάδιο της Κοζάνης έζησε στιγμές που θα μείνουν χαραγμένες για πάντα στη μνήμη των φιλάθλων. Η σεζόν 1979-80 πλησιάζει στο φινάλε της και η αγωνία έχει χτυπήσει «κόκκινο».
Ένα Στάδιο «Ηφαίστειο»
Από νωρίς το μεσημέρι, οι δρόμοι που οδηγούν στο γήπεδο είχαν πλημμυρίσει. Παρά το γεγονός ότι και οι δύο ομάδες «βολοδέρνουν» στα χαμηλά στρώματα του βαθμολογικού πίνακα, η κρισιμότητα της αναμέτρησης μετέτρεψε το ματς σε έναν άτυπο «τελικό».
Το θέαμα στις κερκίδες; Πρωτοφανές. Δεν πέφτει καρφίτσα. Χιλιάδες Κοζανίτες, με τις χαρακτηριστικές φωνές και τον ενθουσιασμό τους, δημιούργησαν μια ατμόσφαιρα που θα ζήλευαν και ομάδες της Α’ Εθνικής. Στην αντίπερα όχθη, οι φίλαθλοι του Αλμωπού που ταξίδεψαν από την Αριδαία, έδωσαν το δικό τους χρώμα, μετατρέποντας την αναμέτρηση σε μια πραγματική γιορτή (και μάχη) της επαρχίας.
Το Χρονικό μιας «Σκληρής» Μάχης
Το παιχνίδι ήταν αυτό ακριβώς που περιμέναμε: Δύναμη, πάθος και σκοπιμότητα. Οι δύο ομάδες, γνωρίζοντας πως κάθε βαθμός είναι «χρυσάφι» για την παραμονή στη Β’ Εθνική, έδωσαν τα πάντα στον αγωνιστικό χώρο.
Η Κοζάνη: Πίεσε με την ορμή της έδρας, έχοντας τον κόσμο ως «12ο παίκτη».
Ο Αλμωπός: Με τη γνωστή του σκληροτράχηλη άμυνα, έψαχνε την κόντρα επίθεση που θα «πάγωνε» το στάδιο.
Το τελικό σφύριγμα της λήξης βρήκε τις δύο ομάδες να μοιράζονται βαθμούς και εντυπώσεις, αλλά η ιστορία έμελλε να γράψει ένα ακόμα πιο δραματικό κεφάλαιο.
Προς το Ραντεβού της Νάουσας
Η μοίρα το έφερε έτσι ώστε η παραμονή να μην κριθεί στην κανονική διάρκεια. Αυτό το «θρίλερ» που ξεκίνησε σήμερα στην Κοζάνη, θα βρει την τελική του λύση σε ουδέτερο έδαφος.
«Δώσαμε την ψυχή μας σήμερα, αλλά ο δρόμος είναι ακόμα μακρύς», ψιθύριζαν οι παίκτες στα αποδυτήρια.
Πλέον, όλα τα βλέμματα στρέφονται στη Νάουσα. Εκεί, σε ένα μπαράζ «ζωής ή θανάτου», Κοζάνη και Αλμωπός Αριδαίας θα λύσουν οριστικά τις διαφορές τους. Μια σεζόν γεμάτη συγκινήσεις φτάνει στην κορύφωσή της και η Β’ Εθνική κρατάει την ανάσα της.
Θα ήθελες να εστιάσω περισσότερο στο κλίμα των αποδυτηρίων ή να προσθέσω κάποιες φανταστικές δηλώσεις των πρωταγωνιστών της εποχής;
Είπατε
Μήπως να γράψεις το αποτέλεσμα του Μπαράζ
Το Gemini είπε
Φυσικά! Το μπαράζ εκείνης της περιόδου (1979-80) ήταν ένας από τους πιο δραματικούς αγώνες στην ιστορία της Β’ Εθνικής. Ακολουθεί η συνέχεια του ρεπορτάζ με την έκβαση της αναμέτρησης στη Νάουσα:
Το Δράμα της Νάουσας: Ο Αλμωπός Πανηγυρίζει, η Κοζάνη Θρηνεί
ΝΑΟΥΣΑ – ΑΝΤΑΠΟΚΡΙΣΗ: Το ραντεβού με την ιστορία δόθηκε στο ουδέτερο γήπεδο της Νάουσας. Εκεί, κάτω από την πίεση ενός ολόκληρου νομού, η Κοζάνη και ο Αλμωπός Αριδαίας έπαιξαν τους κόπους μιας ολόκληρης χρονιάς σε 90 (και κάτι) λεπτά.
Το Αποτέλεσμα: 5-3 στα Πέναλτι (0-0 κανονική διάρκεια και παράταση)
Μετά από έναν αγώνα που έκοβε την ανάσα, γεμάτο δύναμη, χαμένες ευκαιρίες και τρομερή νευρικότητα, οι δύο ομάδες δεν κατάφεραν να λύσουν τις διαφορές τους ούτε στην παράταση. Η λευκή ισοπαλία παρέμεινε, στέλνοντας το ματς στη «ρώσικη ρουλέτα» των πέναλτι.
Εκεί, ο Αλμωπός Αριδαίας αποδείχθηκε πιο ψύχραιμος και εύστοχος, επικρατώντας με 5-3. Οι παίκτες της Αριδαίας έγιναν ένα κουβάρι στο χορτάρι της Νάουσας, πανηγυρίζοντας μια παλικαρίσια παραμονή, ενώ οι Κοζανίτες κατέρρευσαν, μη μπορώντας να πιστέψουν ότι ο υποβιβασμός ήρθε με αυτόν τον σκληρό τρόπο.
Η Επόμενη Μέρα
Για τον Αλμωπό: Η νίκη αυτή σήμανε τη σωτηρία σε μια χρονιά που όλα έδειχναν χαμένα. Η επιστροφή στην Αριδαία θύμιζε κατάκτηση πρωταθλήματος.
Για την Κοζάνη: Η ήττα σήμανε τον υποβιβασμό στην Εθνική Ερασιτεχνική, βυθίζοντας την πόλη στην εσωστρέφεια, αλλά και πεισματώνοντας τους ανθρώπους της για μια γρήγορη επιστροφή.
Το μπαράζ της Νάουσας το 1980 θα μείνει στην ιστορία ως η μέρα που η Β’ Εθνική έδειξε το πιο σκληρό, αλλά και το πιο αυθεντικό της πρόσωπο.
